पुलिनेषु नदीनां च कूपमूलेषु पांडव
ललिते वद भद्रं ते ललितं वचनं तथा
भवत्याः सुमहान्यत्नो दीपप्रज्वालने यथा 4.130.
मन्यामहे त्वयावश्यं दीपदानफलं श्रुतम् ललितोवाच नाहं मत्सरिणी भद्रा न च रागादिदूषिता
एकपत्याश्रिताः साध्व्यो भवत्यो मम मानदाः
मयैतद्दीपदानस्य यथेष्टं भुज्यते फलम्
उमादेवीति मद्रेषु देविका सा सरिद्वरा श्रुता किं भवतीभिः सा देविका पापनाशिनी
तस्यां स्नात्वा सकृन्नद्यां गाणपत्यमवाप्नुयात् हरिणा नृसिंहवपुषा यत्र स्नानं कृतं पुरा
सौवीरराजस्य पुरा मैत्रेयोभूत्पुरोहितः
अहन्यहनि शुश्रूषां पुष्पधूपानुलेपनैः
कार्त्तिक्यां दीपकस्तत्र प्रदत्तस्तेन चैकदा
देवतायतनेऽवात्सं तत्राहमपि मूषिका
गृहीताथ मया वर्तिर्वृकदंशो ररास च 4.130.
वक्त्रप्रांतेन पश्यंत्या स दीपः प्रेरितो मया
मृताहं च पुनर्जाता वैदर्भे राजकन्यका
एष प्रभावो दीपस्य कार्त्तिके मासि शोभनः
असंकल्पितमध्यस्य प्रेरणं यन्मया कृतम्
एतस्मात्कार णाद्दीपानहमेतानहर्निशम्
एवमुक्त्वा सपत्नीः सा दीपदानपरायणा
ततः कालेन महता सह राज्ञा महात्मना
तं लोकमासाद्य नृपेण सार्द्धं सा राजपत्नी कमलाभनेत्रा
दीपप्रदानमपि पुण्यतरं वदंति विप्राग्निगोसुरकुलैकगृहांगणेषु
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे दीपदानविधिवर्णनं नाम त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
वृषोत्सर्गविधिवर्णनम्
चैत्र्यामथ तृतीयायां वैशाख्यां द्वादशेऽह्नि वा
गोभिश्चतुर्भिः सहितं सृजेच्चैव विधिं शृणु
तत्तेहं च प्रवक्ष्यामि विधिं गर्गप्रचोदितम्
मातृश्राद्धं ततः कुर्यात्सदाभ्युदयकारकम्
तत्र विद्वाञ्जपित्वा तु स्थापयेद्रुद्रदेवताम्
अथैनं जुहुयात्षड्भिः पृथगाहुतिसंज्ञितैः