किमेतत्कौतुकं मेऽस्ति संशयं छेत्तुमर्हसि
स स्वर्गं गन्तुकामोऽभूच्छरीरेण नरोत्तम
त्रिशंकुः सर्वमाचख्यौ विश्वामित्राय धीमते 4.130.
न ता हविः प्रत्यगृह्णंस्ततः क्रुद्धः कुशात्मजः
शृंगाटका न्नालिकेरान्पचनानानजौडकान्
उष्ट्रान्मनुजदेवांश्च क्रोधान्मुनिरवासृजत्
ततः शक्रः समागम्य विश्वामित्रं प्रसाद्य वै
मर्त्य लोके च ते सर्वे देवा देवकुलेष्वथ
ब्रह्मा विष्णुस्तथा रुद्रो ये चान्ये देवतागणाः
प्रतिमासु स्थिताः शश्वद्भोगान्भुञ्जति शाश्वतान्
सूर्याय रक्तवस्त्रेण पूर्णवर्तिं घृतैर्युताम्
तद्वि ष्णोः परमं पदं सदा पश्यंति सूरयः
पीतवस्त्रेण कृष्णाय श्वेतवस्त्रेण शूलिने 4.130.
वर्ति लाक्षारक्तेन दुर्गायै पूर्णवर्ति प्रबोधयेत्
नागेभ्यः कृष्णवस्त्रेण ग्रहेभ्य इषिका युधाम्
विशेषं शृणु सूर्याय पूर्णवर्तिर्निगद्यते
पद्मवर्तिर्विरिंचाय गौर्य्यै सौभाग्यवर्तिका
नेत्रपट्टेन मधुना घृतेन मधुकुंडके
मंत्रेणानेन राजेन्द्र तन्निशामय वैदिकम्
अग्रे त्वां काम्यया गिरा तुभ्यं ता गिरसस्तु विश्वाः
अग्ने कामाय जेगिरे अग्निप्रियेषु धामसु
एवमेतेन विधिना यः प्रयच्छति दीपकम्
यांति ते ब्रह्मसदनं विमानेनार्कवर्चसा 4.130.
सदीपे तु यथा देशे चक्षूंषि बलवन्ति हि
यथैवोर्ध्वं गतिर्नित्यं राजन्दीपशिखासु वै
घृतेन दीपो दातव्यो राजंस्तैलेन वा पुनः
दीपस्तैलेन कर्तव्यो न तु कर्म विजानता
यः कुर्यात्कर्मणा तेन स्यादसौ पुष्पितेक्षणः
पद्मसूत्रोद्भवां वर्तिं गंधतैलेन दीपिताम्
प्रज्वाल्य देवदेवस्य कर्पूरेण तु दीपकम्