अपि नः स कुले जातो यस्तडागं करिष्यति
कुलानि तारयेत्सप्त यत्र गौर्वितृषी भवेत् 4.127.
मासं चेतागृहे कोटिक्षणध्वंसिधनस्य हि
चतुर्थकं फलं प्राप्तं कारितेऽस्मिंश्चतुष्टये
तथा स्वादेन च जलं कर्तुः सर्वं शुभाशुभम्
धन्यस्य पांथाः संप्राप्य तडागं वृक्षमंडितम्
मारुतोद्भूतवीच्यग्रैः करैः कमलमंडितम्
सामान्यं सर्वभूतेभ्यो येन भूमिगतं जलम्
मूर्तं स्वभावतः सिद्धमिष्टं मन्त्रप्रदर्शितम्
उन्नता वाथ निम्ना वा कीर्तिर्येन प्रकाशिता
त्रितयं निघ्नतां नेयं त्रितयं चोन्नतिं पराम्
यः कारयति लोकेऽस्मिन्कीर्तिस्तस्यामला भवेत् 4.127.
उपेतानामपि दिवं स निबन्धविधायिनाम्
तावत्स्वर्गे स रमते यावत्कीर्तिरनश्वरा
हंसास्यक्षिप्तनील्यग्रं पद्मिनीखण्डमण्डितम्
घटैरञ्जलिभिर्वक्त्रैर्यस्य वाटीपुटैर्जलम्
तडागं नगरोपांते धन्यस्य किल जायते
येषां देवकुलं तत्तु निष्पद्येत सरस्तटे
न भवंतीष्टिका यावद्द्रोणी वा भूमिसन्निभा
भोग्यस्थाने कृतः कूपः सुस्वादुसलिलस्तथा
यस्य स्वादुजलं कूपे पिबंति सततं जनाः
यः प्रासादान्रचयति शुभान्देवतानां तडागे कीर्तिस्तस्य भ्रमति विपुला वंशमार्गानुयाता 4.127.
तेषां तडागानि बहूदकानि कूपाश्च यूपाश्च प्रतिश्रयाश्च
वृक्षोद्यापनविधिवर्णनम् उद्यापनविधिं चैव सरहस्यं समासतः
पत्रैः पुष्पैः फलैर्मूलैः कुर्वंति पितृतर्पणम्
बहुभिर्मृतकिञ्जातैः पुत्रैर्धर्मार्थवर्जितैः
प्राणिनः प्रीणयंति स्म च्छायावल्कलपल्लवैः
पुष्पपत्रफलच्छायामूलवल्कलदारुभिः
पुत्राः संवत्सरस्यांते श्राद्धं कुर्वंति वा न वा
न तत्करोत्यग्निहोत्रं सुखं यद्योषितः सुतः