ततश्चावाहयेद्देवं वरुणं सरितां पतिम्
श्वेतेनैव तु वस्त्रेण शिरोवेष्टं तु कारयेत् 4.127.
अप्रमाणं जलं गत्वा वरुणाय निवेदयेत्
यच्चान्यद्वस्त्रबीजानि तत्सर्वं मज्जयेज्जले
गोशिरोवेष्टनं कुर्यात्सति वस्त्रे तु बुद्धिमान्
ज्ञातिभिः सहितः कर्ता सभार्यश्चावगाहयेत् शक्त्या च दक्षिणां दद्यादेवं विप्रान्विसर्जयेत्
सामान्यं सर्वभूतेभ्यो मया दत्तमिदं जलम्
तोष्याः कर्मकराः सर्वे कुद्दालानि च पूजयेत्
एकाहं च यथाशक्त्या वित्तशाठ्यं न कारयेत्
शतमर्धशतं वापि पञ्चविंशतिमेव च
एष राजंस्तडागस्य विधिस्ते परिकीर्तितः
कुण्डमण्डपसंभारभूषणाच्छादनादिकम् 4.127.
अकालमूलान्कलशान्वापीकोणेषु दापयेत्
सितवासोयुगच्छन्नान्समाल्यान्रत्नगर्भिणः
चतस्र आहुतीर्दद्याद्भूर्भुवः स्वरिति क्रमात्
वरुणाय बलिं दद्याल्लोकपालेभ्य एव च
वेदीमध्ये मंडलं च पद्ममत्र प्रशस्यते
मत्स्यकमठमण्डूकान्वेद्या मध्येऽधिवासयेत्
वैद्यो रोगाभिभूतानां शरण्यः शरणार्थिनाम्
आदौ चावाहयेद्देवमनेनैव विशेषतः
सान्निध्यं कुरु देवेश समुद्रे यद्वदत्र वै
गौः स्थापकाय दातव्या भोजनं चानिवारितम् 4.127.
शराया आगतं तोयं सामुद्रं प्रथमं स्मृतम्
वापीकूपतडागे वा स्थितं तु प्रथमं जलम्
समुद्रोऽपि हि कौंतेय देवयोनिरपांपतिः
अग्निश्च तेजो मृडयाथ देहे रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः
वैष्णवे मासि संप्राप्ते नक्षत्रे वारुणे तथा
स्नात्वा तु विधिवन्मंत्रैः सागरे तु समाहितः
अपि जन्मसहस्रं तु यत्पापं कुरुते नरः
विधिज्ञेन तु कर्तव्यं ब्राह्मणेन यथाविधि