आगच्छत्वर्चयिष्यामि भवंतमिति वाचये 3.2.29.
मात्रा निर्भर्त्सितेयंतं कालं कुत्र स्थिता शुभे
कलौ प्रत्यक्ष फलदः सर्वदा क्रियते नरैः
देशमायातु जनकः स्वामी च मम कामना
शीलपालस्य गुप्तस्य गेहे प्राप्ता धनार्थिनी
इति श्रुत्वा शीलपालः पंचनिष्कं धनं ददौ
इत्युक्त्वा सोऽनृणो भूत्वा गयाश्राद्धाय संययौ
लीलावती सह तया भक्त्याकार्षीत्प्रपूजनम्
नर्मदातीरनगरे नृपः सुष्वाप मंदिरे उवाच विप्ररूपेण बोधयञ्छ्लक्ष्णया गिरा
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र तौ साधू परिमोचय
इत्येवं भूपतिश्चैव विप्ररूपेण बोधितः 3.2.29.
विस्मितः सहसोत्थाय दध्यौ ब्रह्म सनातनम्
महामन्त्री च भूपालं प्राह सत्येन भो द्विज अतस्तौ हि समानीय संपृच्छ विधिवन्नृप
आनीय साधुं पप्रच्छ सत्यमालंब्य भूपतिः
वाणिज्यार्थं महाराज वाणिज्यं जीविकावयोः
मणिमुक्तादि विक्रेतुं क्रेतुं वा तव पत्तने
प्रतिकूले विधौ को वा दशां नाप्नोति वै पुमान्
आवां न चौरो राजेंद्र तत्त्वतस्त्वं विचारय
छेदयित्वा दृढं पाशं लोमशातिमकारयत्
नगरे पूजयामास वस्त्राभूषणवाहनैः
कारागारे बहुविधं प्राप्तं दुःखमतः परम् 3.2.29.
श्रुत्वा साधुवचो राजा प्राह कोशाधिकारिणम्
जामात्रा सहितः साधुर्गीतवादित्रमंगलैः
सत्यनारायणो देवः प्रत्यक्षफलदः कलौ
प्रत्युत्तरमदात्साधुः क्षिप नौकाश्च सत्वरम्
भोः स्वामिन्मे धनं नास्ति लतापत्रादिपूरितम्
इत्युक्तस्तापसः प्राह तथास्त्विति वचः क्षणात्
धनं नौकासु नास्तीति साधुश्चिंतातुरोऽभवत्
वज्रपाताहत इव भृशं दुःखितमानसः
इति मूर्छागतः साधुर्विललाप पुनःपुनः