मित्राण्यमित्रान्मध्यस्थान्परान्स्वांश्च पुनः पुनः
ततश्च प्रयतः कुर्यादुत्सर्गं सर्वकर्मणाम्
परित्यजाम्यहं भोगांस्त्यजामि सुहृदोऽखिलान्
स्रग्भूषणादिकं गेयं दानमासनमेव च 4.126.
नैमित्तिकास्तथा काम्याः श्राद्धधर्मादयोज्झिताः
पद्भ्यां कराभ्यां विहरन्कुर्वाणः कर्म चोद्वहन्
नभसि प्राणिनो ये च ये जले ये च भूतले
धान्यादिषु च वस्त्रेषु शयनेष्वासनेषु च
न मेऽस्ति बांधवः कश्चिद्विष्णुं मुक्त्वा जगद्गुरुम्
पार्श्वतो मूर्ध्नि हृदये बाहुभ्यां चैव चक्षुषोः
इति सर्वं समुत्सृज्य धृत्वा सर्वेशमच्युतम्
दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु शेते वै प्राक्छिरास्तथा
विष्णुं जिष्णुं हृषीकेशं केशवं मधुसूदनम्
वाराहं यज्ञपुरुषं पुंडरीकाक्षमच्युतम् 4.126.
पद्मनाभमजं श्रीशं दामोदरमधोक्षजम्
चक्रिणं गदिनं शांतं शंखिनं गरुडध्वजम्
अहमस्मि जगन्नाथ मयि वासं कुरु द्रुतम्
अयं विष्णुरयं शौरिरयं कृष्णः पुरो मम
एष पश्यतु मामीशः पश्याम्यहमधोक्षजम्
आसीत सुखदुःखेषु समो मित्राहितेषु च
यथायथा भवेत्कामस्तथा तन्नामकीर्तयेत्
प्रसन्ननेत्रभ्रूचक्रशंखचक्रगदाधरम्
पीतांबरधरं कृष्णं चारुकेयूरधारिणम्
यादृशे वा मनः स्थैर्यं रूपे बध्नाति चक्रिणः 4.126.
इत्थं जपन्स्मरन्नित्यं स्वरूपं परमात्मनः
सर्वपातकयुक्तोऽपि पुरुषः पुरुषर्षभ
यथाग्निस्तृण जातानि दहत्यनिलसंगतः
जराव्याधिविहीनानां किमुत व्याधिदोषिणाम्
अत्यंतवयसा दग्धो व्याधिना चोपपीडितः
किमप्यन्योप्युपायोऽस्ति न वानशनकर्मणि