समं श्वशुरजामात्रौ द्वादशेषु विषादिनौ
शृण्वंति सुधियो नित्यं ते वसंति हरेः पदम्
प्रतिकूले हरौ तस्मिन्यास्यन्ति निरयान्बहून्
धर्मो यज्ञो नृपश्चौरः सर्वे लक्ष्मीप्रियंकराः
मातृभ्यो देवताभ्यश्च स्वधा स्वाहेति वै मखः
द्वयोर्हन्ता हि चोरः स ते सर्वे धर्मकिंकराः
सत्यहीनस्य तत्साधोर्धनं यत्तद्ग्रहे स्थितम्
वासोलंकरणादीनि विक्रीय बुभुजे किल
अथैकस्मिन्दिने कन्या भोजनाच्छादनं विना
प्रार्थयंतं जगन्नाथं दृष्ट्वा सा प्रार्थयद्धरिम्
आगच्छत्वर्चयिष्यामि भवंतमिति वाचये 3.2.29.
मात्रा निर्भर्त्सितेयंतं कालं कुत्र स्थिता शुभे
कलौ प्रत्यक्ष फलदः सर्वदा क्रियते नरैः
देशमायातु जनकः स्वामी च मम कामना
शीलपालस्य गुप्तस्य गेहे प्राप्ता धनार्थिनी
इति श्रुत्वा शीलपालः पंचनिष्कं धनं ददौ
इत्युक्त्वा सोऽनृणो भूत्वा गयाश्राद्धाय संययौ
लीलावती सह तया भक्त्याकार्षीत्प्रपूजनम्
नर्मदातीरनगरे नृपः सुष्वाप मंदिरे उवाच विप्ररूपेण बोधयञ्छ्लक्ष्णया गिरा
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ राजेन्द्र तौ साधू परिमोचय
इत्येवं भूपतिश्चैव विप्ररूपेण बोधितः 3.2.29.
विस्मितः सहसोत्थाय दध्यौ ब्रह्म सनातनम्
महामन्त्री च भूपालं प्राह सत्येन भो द्विज अतस्तौ हि समानीय संपृच्छ विधिवन्नृप
आनीय साधुं पप्रच्छ सत्यमालंब्य भूपतिः
वाणिज्यार्थं महाराज वाणिज्यं जीविकावयोः
मणिमुक्तादि विक्रेतुं क्रेतुं वा तव पत्तने
प्रतिकूले विधौ को वा दशां नाप्नोति वै पुमान्
आवां न चौरो राजेंद्र तत्त्वतस्त्वं विचारय
छेदयित्वा दृढं पाशं लोमशातिमकारयत्
नगरे पूजयामास वस्त्राभूषणवाहनैः