उपानहौ कंबलांश्च चैत्रे छत्रादिकं ततः
ब्राह्मणानां महाराज सोऽश्वमेधफलं लभेत्
दशम्यामेकभक्ताशी समांते दशधेनुदः
तिलद्रोणोपरिगतो ब्रह्मांडाधिपतिर्भवेत्
संपूज्य सितसप्तम्यां भानुधान्यानि सप्त यः
स तारयति सप्ताष्टौ कुलान्यात्मानमेव च
मासोपवासी यो दद्याद्धेनुं विप्राय शोभनाम् 4.121.
पक्षोपवासी यो दद्याद्विप्राय कपिलाद्वयम्
दद्यात्त्रिंशत्पलादूर्ध्वं महीं कृत्वा तु कांचनीम्
तिलद्रोणोपरि गतां ब्राह्मणाय कुटुंबिने
एतन्महीव्रतं प्रोक्तं सप्तकल्पानुवर्तकम्
गुडव्रतस्तृतीयायां सर्वोपस्करणैर्युतः
उमाव्रतमिदं प्रोक्तं सततानन्ददायकम्
शिवलोके वसेत्कल्पं प्राप्तिव्रतमिदं स्मृतम्
गौरीलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
चैत्री त्रिरात्रं नक्ताशी नद्यां स्नात्वा ददाति यः
न जायते पुनरसौ जीवलोके कदाचन 4.121.
कन्यादानं तु यः कुर्यादुद्वाहं कारयेच्च यः
कन्यादानात्परं दानं न चास्त्यभ्यधिकं क्वचित्
तिलपिष्टमयं कृत्वा गजं हेमविभूषितम्
नक्षत्रमालासहितं चामरापीडधारिणम्
ताम्रपात्र्यां कुण्डकं वा कृतं दत्त्वाग्रमोदकम्
कंठप्रमाणमाविश्य जलं मलविवर्जितः
कांतारकारिदुर्गेषु वारयत्यपि दुष्कृतीन्
ये कुर्वंति दिने पुण्ये व्रतं पौरंदरं नराः
पयोव्रतस्तु पञ्चम्यां दत्त्वा नागं द्विजातये
सिताष्टम्यां सोपवासो वृषभं यः प्रयच्छति 4.121.
शिवलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
उत्तरे त्वयने प्राप्ते घृतप्रस्थेन यो हरिम्
स सर्वकामसंयुक्तः पुत्रभ्रातृसमन्वितः