माघे निश्यार्द्रवासाः स्यात्सप्तम्यां गोप्रदो भवेत
दत्त्वा कृतोपवासस्तु दिवि कल्पशतं वसेत्
तद्वत्कल्पद्वयादूर्ध्वं करिभ्यां संयुतं नरः
त्रिरात्रोपोषितो दद्यात्फाल्गुन्यां भवनं शुभम्
सुरलोकमवाप्नोति धाम व्रतसमन्वितम्
पौर्णमास्यामवाप्नोति मोक्षमिन्दुव्रतादिह
दत्त्वा सितद्वितीयायामिंदोर्लवणभोजनम् 4.121.
समांते गोप्रदो याति विप्राय शिवमंदिरम्
प्रतिपद्येकभक्ताशी समांते कपिलाप्रदः
एकादश्यां माघमासे चतुर्दश्यष्टमीषु च
उपानहौ कंबलांश्च चैत्रे छत्रादिकं ततः
ब्राह्मणानां महाराज सोऽश्वमेधफलं लभेत्
दशम्यामेकभक्ताशी समांते दशधेनुदः
तिलद्रोणोपरिगतो ब्रह्मांडाधिपतिर्भवेत्
संपूज्य सितसप्तम्यां भानुधान्यानि सप्त यः
स तारयति सप्ताष्टौ कुलान्यात्मानमेव च
मासोपवासी यो दद्याद्धेनुं विप्राय शोभनाम् 4.121.
पक्षोपवासी यो दद्याद्विप्राय कपिलाद्वयम्
दद्यात्त्रिंशत्पलादूर्ध्वं महीं कृत्वा तु कांचनीम्
तिलद्रोणोपरि गतां ब्राह्मणाय कुटुंबिने
एतन्महीव्रतं प्रोक्तं सप्तकल्पानुवर्तकम्
गुडव्रतस्तृतीयायां सर्वोपस्करणैर्युतः
उमाव्रतमिदं प्रोक्तं सततानन्ददायकम्
शिवलोके वसेत्कल्पं प्राप्तिव्रतमिदं स्मृतम्
गौरीलोके वसेत्कल्पं ततो राजा भवेदिह
चैत्री त्रिरात्रं नक्ताशी नद्यां स्नात्वा ददाति यः
न जायते पुनरसौ जीवलोके कदाचन 4.121.
कन्यादानं तु यः कुर्यादुद्वाहं कारयेच्च यः
कन्यादानात्परं दानं न चास्त्यभ्यधिकं क्वचित्
तिलपिष्टमयं कृत्वा गजं हेमविभूषितम्