कार्त्तिक्यां यो वृषोत्सर्गं कृत्वा नक्तं समाचरेत्
व्रतांते गौः प्रदातव्या भोजनं शक्तितः परम्
चतुर्दश्यां तु नक्ताशी समांते गोयुगप्रदः
सप्तरात्रोषितो दद्याद्घृतकुंभं द्विजातये
मासांते च स गां दद्याद्धेनुमंते पयस्विनीम्
सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ विचक्षणः
कपिलायास्तु गोमूत्रं कृष्णाया गोमयं तथा 4.121.
गृहीत्वा कर्बुरायास्तु घृतमेकत्र मेलयेत्
ततः प्रभातसमये स्नात्वा संतर्प्य देवताः
ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपापप्रणाशनम् ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्सर्वं नश्यति क्षणात्
अनग्निपक्वमश्नाति तृतीयायां तु यो नरः
एतद्दृषिव्रतं नाम सर्वमाङ्गल्यकारकम्
तिलप्रस्थोपरि गतं सितमाल्ययुगान्वितम् तदंते राजराजः स्यादग्निव्रतमिदं स्मृतम्
कृत्वा पलद्वयादूर्ध्वं शय्याभ्यां संयुतं नरः
सत्यलोके वसेत्कल्पं सहस्रमथ भूपतिः
मुखवासं परित्यज्य समांते गोप्रदो भवेत्
निशि कृत्वा जले वासं प्रभाते गोप्रदो भवेत् 4.121.
चान्द्रायणं च यः कुर्याद्धैमं चन्द्रं निवेदयेत्
ज्येष्ठे पञ्चतपाः सायं हेमधेनुप्रदो दिवम्
अनुलेपनं यः कुर्यात्तृतीयायां शिवालये
माघे निश्यार्द्रवासाः स्यात्सप्तम्यां गोप्रदो भवेत
दत्त्वा कृतोपवासस्तु दिवि कल्पशतं वसेत्
तद्वत्कल्पद्वयादूर्ध्वं करिभ्यां संयुतं नरः
त्रिरात्रोपोषितो दद्यात्फाल्गुन्यां भवनं शुभम्
सुरलोकमवाप्नोति धाम व्रतसमन्वितम्
पौर्णमास्यामवाप्नोति मोक्षमिन्दुव्रतादिह
दत्त्वा सितद्वितीयायामिंदोर्लवणभोजनम् 4.121.
समांते गोप्रदो याति विप्राय शिवमंदिरम्
प्रतिपद्येकभक्ताशी समांते कपिलाप्रदः
एकादश्यां माघमासे चतुर्दश्यष्टमीषु च