यश्चोभयमुखीं दद्यात्प्रभूतकनकान्विताम्
त्र्यहं पयोव्रतः स्थित्वा काञ्चनं कल्पपादपम्
छादितं वरवासोभिः पुष्पमालाविभूषितम् । दत्त्वा स्वर्गे वसेत्कल्पं कल्पव्रतमिदं स्मृतम्
यस्तु वत्सतरीं भव्यां कण्ठाभरणभूषिताम्
मोदकोदकपात्रेण तांबूलेन समन्विताम्
ईदृग्विधां व्यतीपाते ग्रहणे चायनद्वये
एतद्वारव्रतं नाम मार्गखेदविनाशनम्
नक्ताशी त्वष्टमीषु स्याद्वत्सरांतेऽष्टगोप्रदः 4.121.
यश्चेन्धनप्रदो राजन्हेमंतशिशिर व्रतम्
शरीरारोग्यजननं द्युतिकांतिप्रदायकम्
एकादश्यां तु नक्ताशी यश्चक्रं विनिवेदयेत्
य एतत्कुरुते भक्त्या स विष्णोः पदमाप्नुयात्
पयोव्रतस्तु पञ्चम्यां व्रतांते गोयुगप्रदः
सप्तम्यां नक्तभुग्दद्यात्समाप्ते गां पयस्विनीम्
चतुर्थ्यां नक्तभुग्दद्यादष्ट गा होमचारणम्
महाफलानि यस्त्यक्त्वा चातुर्मासं द्विजातये
यश्चोपवासी सप्तम्यां समांते हेमपङ्कजम् 4.121.
भक्त्या राजेन्द्र विप्राय वाचकाय निवेदयेत्
द्वादश द्वादशीर्यस्तु नाम प्राशनसंयुतः
द्वादशात्र प्रदेयाश्च सर्वकामप्रसिद्धये
कार्त्तिक्यां यो वृषोत्सर्गं कृत्वा नक्तं समाचरेत्
व्रतांते गौः प्रदातव्या भोजनं शक्तितः परम्
चतुर्दश्यां तु नक्ताशी समांते गोयुगप्रदः
सप्तरात्रोषितो दद्याद्घृतकुंभं द्विजातये
मासांते च स गां दद्याद्धेनुमंते पयस्विनीम्
सोपवासः पञ्चगव्यं पिबेद्रात्रौ विचक्षणः
कपिलायास्तु गोमूत्रं कृष्णाया गोमयं तथा 4.121.
गृहीत्वा कर्बुरायास्तु घृतमेकत्र मेलयेत्
ततः प्रभातसमये स्नात्वा संतर्प्य देवताः
ब्रह्मकूर्चव्रतं ह्येतत्सर्वपापप्रणाशनम् ब्रह्मकूर्चोपवासेन तत्सर्वं नश्यति क्षणात्