लोकप्रीतिकरं चैतत्प्रीतिव्रतमिहोच्यते
दद्याद्वस्त्रयुगं सूक्ष्मं रसपात्रैश्च संयुतम्
एतद्गौरीव्रतं नाम भवानीलोक दायकम्
संवत्सरांते तस्मिन्वा दिवसे विघ्नवर्जितम्
विप्राय वसुसंयुक्तं प्रद्युम्नः प्रीयतामिति
एतत्कामव्रतंनाम सर्वशोकविनाशनम्
वृंताकभक्षणं चैव मधुसर्पिर्घटान्वितम्
रुद्रलोकमवाप्नोति शिवव्रतमिदं स्मृतम् 4.121.
संपूज्य पूर्णिमां देवीं लिखित्वा चन्दनादिना मधुना सितखण्डेन ब्राह्मणायोपपादयेत्
मनोरथान्पूरयस्व संपूर्णान्पूर्णिमा ह्यसि द्विजानेवं नमस्कृत्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्
एतत्पंचघटं नाम व्रतं पुष्टिप्रदायकम्
पुष्पत्रयं च फाल्गुन्यां कृत्वा शक्त्याथ काञ्चनम्
शिरःसौगन्धजननं सदानन्दकरं नृणाम्
फाल्गुनादितृतीयायां लवणं यस्तु वर्जयेत्
संपूज्य विप्रमिथुनं भवानी प्रीयतामिति
संध्यामौनं नरः कृत्वा समाप्ते घृतकुंभदः
सारस्वतं पदं याति पुनरावृत्ति दुर्लभम्
लक्ष्मीमध्येऽथ पञ्चम्यामुपवासी भवेन्नरः ।। 4.121.
स वैष्णवं पदं याति लक्ष्मीः स्याज्जन्मजन्मनि
या तु नारी पिबेत्तोयं जलधारां प्रपातयेत्
एतद्धाराव्रतं नाम सर्वरोगहरं परम्
गौरीसमन्वितं रुद्रं लक्ष्म्या सह जनार्दनम्
धूपाक्षेपेणसहितां सुघंटां पात्रसंयुताम्
दक्षिणासहितां कृत्वा प्रणम्य च विसर्जयेत्
कृत्वोपलेपनं शंभोरग्रतः केशवस्य च
जन्मायुतं स राजा स्यात्ततः शिवपुरं वसेत्
अश्वत्थं भास्करं गंगां प्रणम्यैव च वाग्यतः
वृक्षं हिरण्मयं दद्यात्सोश्वमेधफलं लभेत् ।। 4.121.
दिवि दिव्यविमानस्थः सेव्यतेऽप्सरसां गणैः
घृतेन स्नपनं कृत्वा शंभोर्वा केशवस्य च