इत्यनेन विधानेन वर्षमेकं तु यो नरः
धनधान्यसमायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः 4.115.
कर्मसंक्षयमवाप्य पार्थिवः शोकदुःखभयरोगवर्जितः
या च भर्तृगुरुदेवतत्परा वेदमूर्तिदिननक्तमाचरत्
यः पठेदथ शृणोति वा नरः पश्यतीत्थमथ वानुमोदयेत् ।। सोऽपि शक्रभवने दिवौकसैः कल्पकोटिशतमेकमीड्यते
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवाद आदित्यदिननक्तविधिवर्णनं नाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः
संक्रान्त्युद्यापनवर्णनम् यदक्षयं परं लोके पुराणकवयो विदुः
विषुवे अयने वापि संक्रातिव्रतमारभेत्
संक्रांतिवासरे प्राप्ते तिलैः स्नानं विधीयते
पद्मं सकर्णिकं कुर्यात्तस्मिन्नावाहयेद्रविम्
नमः सप्तार्चिषेऽग्नेये याम्ये रुङ्मण्डलाय च
सप्तसप्तिं च वायव्ये पूजयेद्भास्वतां पतिम्
गन्धमाल्यफलैर्भक्ष्यैः स्थंडिले पूजयेत्ततः
नमस्ते विश्वरूपाय विश्वधात्रे स्वयंभुवे
अनेन विधिना दत्त्वा भानवेऽर्घ्यं नरोत्तम
कमलं च यथाशक्त्या कारयित्वा निवेदयेत 4.116.
एकभुक्ताशनैः पुंभिः सर्वमेतद्यथाविधि
कौंतेय तस्मिन्घृतपायसेन संपूज्य वह्निं द्विजपुंगवाय
निवेदयेद्ब्राह्मणपुङ्गवाय हैमीं च दद्यात्पृथिवीं ससस्याम्
सौवर्णसूर्येण समं प्रदद्यान्न वित्तशाठ्यं पुरुपोऽत्र कुर्यात्
पृथ्वी च यावत्सकुलाचला च यावच्च सूर्यानिलवह्निचन्द्राः
ततस्तु कर्मक्षयमाप्य सप्तद्वीपाधिपः स्यात्सुकुलप्रसूतः
इति पठति शृणोति योऽतिभक्त्या विधिमखिलं रविसंक्रमेषु पुण्यम्
विष्टिव्रतवर्णनम् कस्यात्मजेयं किंरूपा पूज्यते च कथं जनैः । शनैश्चरस्य सोदर्या भगिन्यतिभयंकरी
सा जातमात्रा भुवनं ग्रस्तुं समुपचक्रमे
निर्याति यदि कार्येण कश्चित्तस्य पुरः स्थिता
यज्ञविघ्नकरी रौद्रा समाजोत्सवनाशिनी
तां तु दुर्विनयासक्तां दृष्ट्वा देवो दिवाकरः
कन्यादुर्विनयाच्चेह पिता दोषेण गृह्यते
विचिंत्यैवं सुतां भद्रां यस्ययस्य प्रयच्छति