स्वयमुत्तीर्य सामात्यो लोकान्पप्रच्छ सादरम्
किमत्र क्रियते सभ्या भवद्भिर्लोकपूजितैः
पूज्यते बंधुभिः सार्धं राज्ञा लोकानुकंपिना 3.2.28.
धनार्थी लभते द्रव्यं पुत्रार्थी सुतमुत्तमम्
सर्वान्कामानवाप्नोति नरः सत्यसुरार्च नात्
दंडवत्प्रणिपत्याह कामं सभ्यानमोदयत्
पुत्रं वा यदि वा कन्यां लभेयं त्वत्प्रसादतः
श्रुत्वा सभ्या अब्रुवंस्ते कामनासिद्धिरस्तु ते
जगाम स्वालयं साधुर्मनसा चिंतयन्हरिम्
मंगलानि विचित्राणि यथोचितमकारयन्
ऋतुस्नाता सती लीलावती पर्यचरत्पतिम्
कन्यां कमललोलाक्षीं बांधवामोदकारिणीम्
विप्रानाहूय वेदज्ञान्कारयामास मंगलम् 3.2.28.
कलानिधिकले वासौ ववृधे सा कलावती
दशवर्षा भवेत्कन्या ततः प्रौढा रजस्वला
नगरे कांचनपुरे वणिक्छंखपतिः श्रुतः
वरयामास तं साधुर्दुहितुः सदृशं वरम्
वेदवादित्रनिनदैर्ददौ कन्यां यथाविधि
महामोदमनाः साधुर्मंगलार्थं ददौ च ह
तं मेने पुत्रवत्साधुः स च तं पितृवत्सुधीः
विस्मृत्य सह जामात्रा वाणिज्याय ययौ पुनः सूत उवाच अथ साधुः समादाय रत्नानि विविधानि च
नौकाः संस्थाप्य स ययौ देशाद्देशान्तरं प्रति
कुर्वन्क्रयं विक्रयं च चिरं तस्थौ महामनाः 3.2.28.
ततः कर्मविपाकेन तापमापाचिराद्वणिक्
ज्ञात्वा निद्रागतान्सर्वान्हृतं चौरैर्महाधनम्
प्रातःकृत्यं नृपः कृत्वा सदः संप्राविशच्च सः
उवाच स तदा वाक्यं शृणुष्व त्वं धरा पते
मुमुषुश्चौरा गतास्सर्वे न जानीमो वयं नृप
उवाच क्रोधताम्राक्षो यूयं संयात मा चिरम्
नो चेद्धनिष्ये सगणानिति दूतान्समादिशत्