कोणस्थः पिङ्गलो बभ्रुः कृष्णो रौद्रोऽन्तको यमः
शनैश्चरमिति स्तुत्वा पिप्पलादो महामुनिः
इदं शनैश्चराख्यानं ये श्रोष्यन्ति समाहिताः
कृष्णायसेन घटितां ग्रहराजमूर्तिं लोहे निधाय कलशे तिलतैलपूर्णे 4.114.
आदित्यदिननक्तविधिवर्णनम् व्रतं तद्ब्रूहि गोविन्द सर्वपापप्रणाशनम्
सूर्याग्निचन्द्ररूपेण तत्त्रिधा जगति स्थितम्
तमाराध्य पुमान्किं न प्राप्नोति कुरुनन्दन
उत्पद्यते यदा भक्तिर्भानोरुपरि शाश्वती
पूर्वोक्तविधिना चैव पूजयित्वा द्विजोत्तमान्
विलिख्य द्वादशदलं पूज्य सूर्येति पूर्वतः
भगं तु नैर्ऋते देवं वरुणं पश्चिमे दले
शांतमीशानभागे तु नमस्कारेण विन्यसेत्
दक्षिणे यमनामानं मार्तंडं पश्चिमे दले
अर्घ्यं दद्यात्ततः पार्थ सतिलारुणचंदनम् 4.115.१० कालात्मा सर्वभूतात्मा वेदात्मा विश्वतोमुखः
अग्निमीले नमस्तुभ्यमिषे त्वोर्जे च भास्करे
अर्घ्यं दत्त्वा विसर्ज्याथ निशि तैलविवर्जितम्
प्राक्तनेऽह्नि शनौ चैव तैलाभ्यंगं विवर्जयेत्
पुरुषं च यथाशक्त्या कारयेद्द्विभुजं तथा
गां कल्पयित्वा पुरुषं सपद्मं दद्यादनेकव्रतनायकाय
नमोऽस्तु ऋक्सामयजुर्विधात्रे पद्मप्रबोधाय जगत्सवित्रे
इत्यनेन विधानेन वर्षमेकं तु यो नरः
धनधान्यसमायुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः 4.115.
कर्मसंक्षयमवाप्य पार्थिवः शोकदुःखभयरोगवर्जितः
या च भर्तृगुरुदेवतत्परा वेदमूर्तिदिननक्तमाचरत्
यः पठेदथ शृणोति वा नरः पश्यतीत्थमथ वानुमोदयेत् ।। सोऽपि शक्रभवने दिवौकसैः कल्पकोटिशतमेकमीड्यते
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवाद आदित्यदिननक्तविधिवर्णनं नाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः
संक्रान्त्युद्यापनवर्णनम् यदक्षयं परं लोके पुराणकवयो विदुः
विषुवे अयने वापि संक्रातिव्रतमारभेत्
संक्रांतिवासरे प्राप्ते तिलैः स्नानं विधीयते
पद्मं सकर्णिकं कुर्यात्तस्मिन्नावाहयेद्रविम्