अनुराधास्वथाचार्यं देवानां पूज्य भक्तितः
हैमं हेममये पात्रे स्थापयित्वा बृहस्पतिम्
पादुकाच्छत्रसहितं सदंडं सकमण्डलुम्
खण्डखाद्योपहारैश्च द्विजाय प्रतिपादयेत् अगाधबुद्धिगांभीर्य देवाचार्य नमोऽस्तु ते
शुक्रं ज्येष्ठासु संगृह्य क्षपयेन्नक्तभोजनैः
सप्तमे त्वथ संप्राप्ते सौवर्णं कारयेच्छुभम्
संपूज्य परया भक्त्या श्वेतवस्त्रविलेपनैः
दद्यादनेन मंत्रेण ब्राह्मणाय विचक्षणः
हत्वा ग्रहकृतान्दोषानायुरारोग्यदो भव
तस्मिन्दिने पूजनीयं ग्रहत्रितयमादरात् 4.113.
होमं तिलघृतैः कुर्याद्गृहनाम्ना तु मंत्रवित्
उदुंबरशमीदूर्वाकुशाश्च समिधः क्रमात्
होतव्यं मधुसर्पिभ्यां दध्ना वा पायसेन वा
ग्रहास्त्रयोऽपि कर्तव्या राजँल्लोहमयाः शुभाः
कृष्णवस्त्रयुगं दद्यादेकैकस्य क्रमान्नृप
होमावसाने सर्वं तद्ब्राह्मणायोपपादयेत्
केतवे च नमस्तुभ्यं सर्वशांतिप्रदो भव
यदि भौमो रविसुतो भास्करो राहुणा सह
अनेन कृतमात्रेण सर्वे शाम्यंत्युपद्रवाः
एवं यः कुरुते राजन्सदाभक्तिसमन्वितः 4.113.
यश्चैतच्छ्रणुयात्कल्पं ग्रहाणां पठतेऽपि वा
शनैश्चरं राहुकेतू लोहपात्रेषु विन्यसेत्
सूर्यं विधुं कुज बुधौ गुरुशुक्रसौरीन्हस्तादिकर्क्षसहितानुदितक्रमेण
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे ग्रहनक्षत्रव्रतवर्णनं नाम त्रयोदशोत्तरशततमोऽध्यायः
शनैश्चरव्रतवर्णनम् पुरा त्रेतायुगे पार्थ नावर्षत्पाकशासनः
ततो राष्ट्रं क्षुधाविष्टं बभूवातीव दारुणम्
तस्मिन्घोराकुले काले सपत्नीकः सबालकः
मार्गेऽथ गच्छता तेन कौशिकेन महर्षिणा
तस्मिन्काले विशेषेण क्षीणेन्नौषधि संचये
सोऽपि बालो रुदन्दीनो दिशो वीक्ष्य स्थितः पथि