दुर्योधनकृतां त्यत्क्वा राजपूजां जनार्दनः
सुदाम्नस्तंडुलकणाञ्जग्ध्वा मानुष्यदुर्लभाः
गोपो गृध्रो वणिग्व्याधो हनुमान्सविभीषणः
नारायणान्तिकं प्राप्य मोदंतेऽद्यापि यद्वशाः
कृतवान्स धनं लब्ध्वा मोदते नर्मदातटे 3.2.27.
इह लोके सुखं प्राप्य चान्ते सान्निध्यमाप्नुयाः
स गत्वा स्वगणानाह माहात्म्यं हरिसेवने
सत्यनारायणे पूजां काष्ठलब्धेन यावता
इति निश्चित्य मनसा काष्ठं विक्रीय लेभिरे
मुदा स्त्रीभ्यस्समाचख्युर्वृत्तांतं सर्वमादितः
कथान्ते प्रणमन्भक्त्या प्रसादं जगृहुस्ततः
पूजाप्रभावतो भिल्लाः पुत्रदारादिभिर्युताः
भुक्त्वा भोगान्यथेष्टन्ते दरिद्रान्धा द्विजोत्तम
नृपोपदेशतः साधुः कृतार्थोऽभूद्वणिग्यथा
मणिपूरपती राजा चन्द्रचूडो महायशाः
अथ रत्नपुरस्थायी साधुर्लक्षपतिर्वणिक्
ददर्श बहुलं लोकं नानाग्रामविलासिनम्
वेदवादांश्च शुश्राव गीतवादित्रसंगतान्
विश्रामयात्र तरणीरिति पश्यामि कौतुकम्
तटसीम्नः समुत्तीर्य मल्ललीलाविलासिनः
स्वयमुत्तीर्य सामात्यो लोकान्पप्रच्छ सादरम्
किमत्र क्रियते सभ्या भवद्भिर्लोकपूजितैः
पूज्यते बंधुभिः सार्धं राज्ञा लोकानुकंपिना 3.2.28.
धनार्थी लभते द्रव्यं पुत्रार्थी सुतमुत्तमम्
सर्वान्कामानवाप्नोति नरः सत्यसुरार्च नात्
दंडवत्प्रणिपत्याह कामं सभ्यानमोदयत्
पुत्रं वा यदि वा कन्यां लभेयं त्वत्प्रसादतः
श्रुत्वा सभ्या अब्रुवंस्ते कामनासिद्धिरस्तु ते
जगाम स्वालयं साधुर्मनसा चिंतयन्हरिम्
मंगलानि विचित्राणि यथोचितमकारयन्