मुने येन विधानेन तन्ममाख्यातुमर्हसि
यथा कुर्वीत रूपार्थं तन्निशामय तत्त्वतः
नक्षत्रमेकमेकं वै स्नातः सम्यगुपोषितः
मूले पादौ तथा जंघे रोहिण्यामर्चयेच्छुभे 4.108.
फाल्गुनीद्वितये गुह्यं कृत्तिकासु तथा कटिम्
अनुराधासूरः पृष्ठं धनिष्ठास्वभिपूजयेत्
पुनर्वसावंगुलीश्च आश्लेषासु तथा नखान्
पुष्ये मुखं तथा स्वातौ दशनानभिपूजयेत्
मृगोत्तमांगे नयने पूजयेद्भक्तितः शुभे
संपूजनीया विद्वद्भिरार्द्रायां च शिरोरुहाः
वर्जनीयं प्रयत्नेन रूपघ्नं तद्विनिर्दिशेत्
सोमं नक्षत्रराजानं स्वमन्त्रैरर्चयेद्बुधः
नक्षत्रज्ञाय विप्राय दानं दद्याच्च शक्तितः
उपोष्य वाचोप विशेन्नक्षत्रमपरं पुनः 4.108.
समाप्ते तु व्रते दद्याच्छक्त्या सोपस्करान्वितम्
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव वस्त्रालंकारभूषणैः
सप्तधान्यं यथालाभं गां सवत्सां पयस्विनीम्
मंत्रेणानेन विप्राय सुशीलाय निवेदयेत् तथा सुरूपतारोग्य सुखसंपदिहास्तु मे
यथा न लक्ष्म्या शयनं तव शून्यं जनार्दन
एवं निवेद्य तत्सर्वं प्रणिपत्य क्षमापयेत्
नक्षत्रपुरुषाख्योऽयं यथावत्कथितस्तव
अङ्गोपाङ्गानि चैवास्य पादादीनि यशस्विनि
गात्राणि चैव भद्राणि शरीरारोग्यमुत्तमम्
वाङ्माधुर्यं तथा कांतिं यच्चान्यदपि वांछितम् 4.108.
वशिष्ठेन यथाख्यातं सर्वं तत्ते निवेदितम्
हृद्बाहुजानुनयनोरुनितंबभागं दक्षैः प्रकल्प्य सुतनुं पुरुषोत्तमस्य
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे नक्षत्रपुरुषव्रतवर्णनं नामाष्टाधिक शततमोऽध्यायः
नक्षत्राख्यव्रतवर्णनम् अनभ्यासेन योगाद्वा किमिष्टं व्रतमुच्यते
शिवस्योपरि यस्य स्याद्भक्तिः सूर्यस्य संभवेत्
अस्मिन्व्रते तदप्यत्र श्रूयतामक्षयं महत्