रूपकारणभूताय कर्मणा प्रयतो भवेत्
कथयामि यथाप्रोक्तं वरिष्ठेन महात्मना
वशिष्ठमृषिमासीनं सप्तर्षिप्रवरं द्विजम्
तस्यास्तु परिपृच्छन्त्या जगाद मुनिसत्तमः 4.108.
सुरूपता नृणां येन योषितां चोपजायते
अनभ्यर्च्य तु गोविंदमनाराध्य च केशवम्
तस्मादाराधनीयोऽग्रे विष्णुरेव यशस्विनि
यस्तु वाञ्छति धर्मज्ञे रूपं सर्वांगसुन्दरम्
सुस्नातः प्रयताहारः संपूजयति योऽच्युतम्
योषिता हि परं रूपमिच्छन्त्या जगतः पतिः
मुने येन विधानेन तन्ममाख्यातुमर्हसि
यथा कुर्वीत रूपार्थं तन्निशामय तत्त्वतः
नक्षत्रमेकमेकं वै स्नातः सम्यगुपोषितः
मूले पादौ तथा जंघे रोहिण्यामर्चयेच्छुभे 4.108.
फाल्गुनीद्वितये गुह्यं कृत्तिकासु तथा कटिम्
अनुराधासूरः पृष्ठं धनिष्ठास्वभिपूजयेत्
पुनर्वसावंगुलीश्च आश्लेषासु तथा नखान्
पुष्ये मुखं तथा स्वातौ दशनानभिपूजयेत्
मृगोत्तमांगे नयने पूजयेद्भक्तितः शुभे
संपूजनीया विद्वद्भिरार्द्रायां च शिरोरुहाः
वर्जनीयं प्रयत्नेन रूपघ्नं तद्विनिर्दिशेत्
सोमं नक्षत्रराजानं स्वमन्त्रैरर्चयेद्बुधः
नक्षत्रज्ञाय विप्राय दानं दद्याच्च शक्तितः
उपोष्य वाचोप विशेन्नक्षत्रमपरं पुनः 4.108.
समाप्ते तु व्रते दद्याच्छक्त्या सोपस्करान्वितम्
ब्राह्मणं ब्राह्मणीं चैव वस्त्रालंकारभूषणैः
सप्तधान्यं यथालाभं गां सवत्सां पयस्विनीम्
मंत्रेणानेन विप्राय सुशीलाय निवेदयेत् तथा सुरूपतारोग्य सुखसंपदिहास्तु मे
यथा न लक्ष्म्या शयनं तव शून्यं जनार्दन
एवं निवेद्य तत्सर्वं प्रणिपत्य क्षमापयेत्