एवं संवत्सरस्यांते गौः सवत्सा द्विजातये
पातालसंस्थया देव्या चीर्णमेतन्महाव्रतम् । । धरण्या केशव प्रीत्यै ततः प्राप्ता समुन्नतिः
देवेन चोक्ता धरणी वराहवपुषा पुरा
व्रतेनानेन कल्याणि त्वयाहं परितोषितः
व्रतमेतदुपाश्रित्य पारणं च यथाविधि । । सर्वबाधाविनिर्मुक्तो जन्मजन्मांतराण्यपि 4.105.
यथा त्वमेव वसुधे संप्राप्ता निर्वृतेः पदम् । । तथा स परमँल्लोके सुखं प्राप्स्यति मानवः
एवमेतन्महापुण्यं सर्वपापप्रशांतिदम् । । विशोकाख्यं व्रतवरं तत्कुरुष्व महाव्रतम्
सम्यग्विशोककरणी नृपपूर्णिमा ते ख्याता मया मनुमहेन्द्रसमानकीर्ते
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे विशोकपूर्णिमाव्रतं नाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः
अनन्तव्रतवर्णनम् ।। युधिष्ठिर उवाच । । प्रकारैर्बहुभिः कृष्ण यान्यानिच्छति चेतसा
नृणां स्त्रीणां च सर्वेषां नान्यच्छोकस्य कारणम्
अपुत्रता महादुःखमतिदुःखं कुपुत्रता
धन्यास्ते ये सुतं प्राप्ताः सर्वदुःखविवर्जितम् । । शक्तं प्रशांतं बलिनं परां निर्वृतिमागतम्
स्वकर्माभिरतं नित्यं देवद्विजपरायणम्
विनिर्जितारिसर्वस्वं मनोहृदयनन्दनम्
मित्रस्वजनसन्मानलब्धं निर्वाणमुत्तमम्
सोऽहमेवंविधं श्रोतुं कर्मेच्छामि महामते
दुःखं प्रयात्युपशमं तनयान्नेह केनचित्
अत्रापि श्रूयतां वृत्तं यत्पूर्वमभवन्मुने 4.106.
कृतवीर्यो महीपालो हैहयो नाम वै पुरा
पत्नी सहस्रप्रवरा महिषी शीलमण्डना
गुणवत्पुत्रलाभाय कृतासनपरिग्रहम्
कथयामास परमं नाम्नानन्तव्रतं महत् तस्याः सुपुत्रलाभाय राजपुत्र्यास्तपस्विनी
स तं समाराध्य विभुं समाप्नोति जनार्दनात्
तस्मिन्संप्राश्य गोमूत्रं स्नातो नियतमानसः वामपादमनंतस्य पूजयेद्वरवर्णिनि
अनंतः सर्वकामानामनंतं भगवान्फलम्
अनंतपुण्योपचयमनन्तं तु महाव्रतम्
इत्युच्चार्याभिपूज्यैनं यथावद्विधिना नरः 4.106.
विप्राय दक्षिणां दद्यादनंतः प्रीयतामिति
ततश्च पौषे पुष्यर्क्षे तथैव भगवत्कटिम्