नास्तिकान्भिन्नवृत्तांश्च पापिनो नैव चालपेत्
तिष्ठन्व्रजन्प्रस्खलन्वा भुंजानोपि जनार्दनम्
लक्ष्म्या समन्वितं देवमर्चयेच्च जनार्दनम् रात्रौ च लक्ष्मीं संचिन्त्य सम्यगर्घेण पूजयेत
श्रीनिशाकररूपस्त्वं वासुदेव जगत्पते
मंत्रेणानेन दत्त्वार्घं देवदेवस्य भक्तितः
तथैव चैत्रे वैशाखे ज्येष्ठे च नृपसत्तम
निष्पादितं भवेदेकं पारणं पार्थ शक्तितः
आषाढे श्रावणे मासि प्राप्ते भाद्रपदे तथा अर्घं चन्द्रमसे दत्त्वा भुञ्जाताथ यथाविधि
द्वितीयमेतदाख्यातं तृतीयं पारणं शृणु भूत्या समन्वितं दद्याच्छशांकाय तथा निशि । 4.104.
भुञ्जीत च यथाख्यातं तृतीयं पारणं शृणु प्रतिमासं च वक्ष्यामि प्राशनं कायशुद्धये
चतुरः प्रथमान्मासान्पञ्चगव्यमुदाहृतम्
सूर्यांशुतप्तं तद्वच्च जलं कायविशोधनम् कारयेच्चैव देवस्य पारणेपारणे गते
जनार्दनं सपत्नीकमर्चयेत्प्रथमं ततः
प्रतिमासं तु नामानि कृष्णस्यैतानि भारत उच्चारयन्नरो याति यथालोकं यथासुखम्
ततो विप्राय वै दद्यादुदकुंभं सदक्षिणम्
यद्वै मासगतं नाम प्रीयतामिति कीर्तयेत्
माधवं माघमासे तु गोविन्दमपि फाल्गुने
ज्येष्ठे त्रिविक्रमो ज्ञेयस्तथाषाढे च वामनः
रामो भाद्रपदे मासि गीयते पुण्यकांक्षिभिः 4.104.
कार्तिके देवदेवेशं स्तुवंस्तरति दुर्गतिम् यदि दातुं न शक्नोति दद्याच्चैवैकहेलया
विशेषश्चात्र कथितश्चन्द्रं कृत्वा हिरण्मयम्
स्तुवन्नेवं विधानेन पारणेऽभ्यर्चयेत्प्रभुम्
इहैव स्वस्थतां प्राप्य मरणे स्मरणं ततः
ततो मानुष्यमासाद्य निरातंको गतज्वरः
श्रीशर्वरी मधुनि हा भगवाञ्छशांकः संकल्प्य चन्दनतिलाक्षतपुष्पमिश्रम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे पूर्णमनोरथव्रतं नाम चतुरधिकशततमोऽध्यायः
विशोकपूर्णिमाव्रतवर्णनम् यामुपोष्य नराः शोकं नाप्नुवंति कदाचन
फाल्गुनामलपक्षस्य पौर्णमास्यां नरोत्तम मृत्प्राशनं ततः कृत्वा कृत्वा च स्थंडिलं मृदा
पुष्पैः पत्रैस्तथाभ्यर्च्य भूधरं नाम नामतः
यथा विशोकां धरणे कृतवांस्त्वां जनार्दनः