ततः प्रभाते विमल उषःकाले ह्युपस्थिते 4.102.
यथा सावित्रकल्पज्ञे सावित्र्याख्यानवाचके
मंत्रेणानेन कौंतेय प्रणम्य विधिपूर्वकम् सुधी विप्रवरो विप्र ॐकारस्वस्तिपूर्वके
सावित्रीयं मया दत्ता सहिरण्या महासती
एवं दत्त्वा द्विजेंद्राय सावित्रीं तां युधिष्ठिर स्वयं दशपदं गच्छेत्स्ववेश्म पुनराविशेत्
तत्र भुक्त्वा हविष्यान्नं ब्राह्मणैर्बांधवैः सह
पंचदश्यां तथा ज्येष्ठे वटके च महासती
सार्द्धं सत्यवता साध्वी फलनैवेद्यदीपकैः
रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतपुरस्सरैः तत्सर्वं ब्राह्मणे दद्यात्प्रणिपत्य क्षमापयेत्
एतत्तु ते व्रतमिदं कथितं विधिवन्मया भुक्त्वा भोगांश्चिरं भूमौ यास्यंति ब्रह्मणः पदम्
एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःस्वप्ननाशनम् 4.102.
स्मृत्यर्थवेदजननीं सहशंभुजायां संपूजयेदिह त्रिरात्रकृतोपवासा
इति श्रीभविष्ये महापुराणे उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे वटसावित्रीव्रतवर्णनं नाम द्व्यधिकशततमोऽध्यायः
कार्तिककृत्तिकाव्रतवर्णनम् नाम्ना कलिंगभद्रेति रूपलावण्यसंयुता
तुंगस्तनी पद्मनेत्रा हंसनागेन्द्रगामिनी
धनरत्नैश्च संपूर्णा मध्यदेशे वृषस्थले कलिङ्गभद्रा ललिता महादेवी गुणान्विता
महाप्रसादं मन्वाना बहुमानपुरस्सरम्
त्यागसंभोगसौभाग्ये द्वितीया नैव तादृशी
यथा च कार्त्तिके मासि गृहीतं क्षत्त्रयाव्रतम् पारितं च तया सर्वं किंचिन्मात्रं तु वर्तते
पारणेपारणे वापि पुराणज्ञे द्विजोत्तमे
कदाचिदर्धरात्रे तु सुप्ता भर्त्रा सहैव सा
तेन दोषेण सा बाला अजायोनौ ह्यजायत
पूर्वाभ्यासेन तेनैव गृहीतं कृत्तिकाव्रतम् 4.103.
परक्षेत्रेण गच्छंती अजा सस्यावमर्द्दनी
दृष्टात्रिणा महाभागा पूर्वजातिस्मरेण सा
मोक्षिता बदरीबद्धा चरंती कृत्तिकाव्रतम्
संप्राप्य बदरीपत्रं पीत्वा पुष्करिणी पयः तस्यै योगं ततो दत्त्वा जगामात्रिस्तपोवनम्
सापि योगेश्वरी भूत्वा निंदित्वा जन्म चात्मनः ऋषेर्बभूव दुहिता ह्यहल्यागर्भसुन्दरी
योगलक्ष्मीति नाम्ना सा कन्या गुणगणैर्युता तपोधनाय दांताय नित्यं सहचरी बभौ
ब्राह्मलक्ष्म्या दीप्यमाना साक्षाद्वेदस्मृतिर्यथा