कार्त्तिक्यां पुष्करारण्यं माघ्यां वाराणसी स्मृता
कुंभान्स्वछांभसः पूर्णान्सहिरण्यान्नसंयुतान्
मधुरान्नरसैः पूर्णान्भाजनान्कनकोज्ज्वलान्
माघ्यां मघासु च तथा संतर्प्य पितृदेवताः
कार्पासदानमत्रैव तिलदानं च शस्यते
उपानद्दानमत्रैव कथितं सर्वकामदम्
कलिकालोद्भवं सर्वं शस्यते पांडुनन्दन कार्यं कुरुकुलश्रेष्ठ हरेर्नीराजनं तथा ।। 4.100.
गजाश्वरथदानं च घृतधेन्वादयस्तथा
फलानि यानि विद्यंते सुगन्धिमधुराणि च
खर्जूरीं नालिकेरांश्च कदल्याश्च फलानि च
वृंताकान्कारवेल्लांश्च बिंबान्कूष्मांडकर्बुरान् ते व्याधिता दरिद्राश्च जायंते भुवि मानवाः
न केवलं ब्राह्मणानां दानं सर्वस्य शस्यते दरिद्राणां च बंधूनां दानं कोटिगुणोत्त रम्
मित्रं कुलीनश्चापन्नो वधुर्दारिद्र्यदुःखितः
वनं प्रस्थापिते रामे ससीते सह लक्ष्मणे सा सर्वेः श्रावितानेकैः कोशल्या भरतेन वै
यदा न प्रत्ययं याति कथंचित्कोशलात्मजा
वैशाखी कार्तिकी माघी तिथयोमरपूजिताः
एतच्छ्रुत्वा तु कौशल्या सहसा प्रत्ययं गता 4.100.
एतत्तिथीनां माहात्म्यमाख्यातं बहुविस्तरम्
वैशाखकार्तिकमघासहिताथ माघे या पूर्णिमा भवति पूर्णशशांकचिह्ना
युगादितिथिव्रतमाहात्म्यवर्णनम् कथ्यमानमिहेच्छामि शुभधर्मपदं महत्
यत्राण्वपि नरैर्द्दत्तं जप्तं वा सुमहद्भवेत्
श्रीकृष्ण उवाच शृणु पांडव ते वच्मि रहस्यं देवनिर्मितम्
वैशाखमासस्य तु या तृतीया नवम्यसौ कार्तिकशुक्लपक्षे
वैशाखस्य तृतीया तु समा कृतयुतेन तु
त्रयोदशी नभस्ये तु द्वापरेण समागता
एताश्चतस्रो राजेन्द्र युगानां प्रभवाद्यथा
उपवासस्तपो दानं जपहोमक्रियास्तथा
वैशाखस्य तृतीयायां श्रीसमेतं जगद्गुरुम् वस्त्रालंकारसंभारैनैवेद्यै र्विविधैस्तथा
ततस्तस्याग्रतो धेनुर्लवणस्याढकेन तु 4.101.
अविचर्मोपरि स्थाप्य कल्पयित्वा विधानतः