तर्पयित्वा ततोन्नेन ब्राह्मणाञ्छक्तितः शुभान्
ततः कृष्णचतुर्दश्यामेतत्सर्वं समाचरेत्
ये च मासे विशेषाः स्युस्तान्निबोध क्रमादिह
शंकराय नमस्तुभ्यं नमस्ते करवीरक
नमस्तेऽस्तु महादेव स्थाणवे च ततः परम्
नमस्ते परमानंद नमः सोमार्द्धधारिणे
गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधिसर्पिः कुशोदकम्
तिलांश्च कृष्णान्विधिवत्प्राश्नीयात्समुदाहृतान्
मंदारैर्मालतीभिश्च तथा धत्तूकैरपि 4.97.
अर्कपुष्पैः कदंबैश्च शतपत्रैस्तथोत्पलैः
एकैकेन चतुर्दश्यामर्चयेत्पार्वतीपतिम्
अन्नैर्नानाविधैर्भक्ष्यैर्वस्त्रैर्माल्यविभूषणैः
उमामहेश्वरं हैमं वृषभं च गवा सह
सर्वोपस्करयुक्तायां शय्यायां विनिवेदयेत्
स्थाप्य विप्राय शांताय वेदव्रतपराय च
अव्यंगाय च सौम्याय सदाकल्याणकारिणे न वित्तशाठ्यं कुर्वीत कुर्वंल्लोभात्पतत्यधः
अनेन विधिना यस्तु कुर्याच्छिवचतुर्दशीम्
ब्रह्महत्यादिकं पापं यदत्रामुत्र वा कृतम्
दीर्घायुरारोग्यकुलाभिवृद्धिरत्राक्षयान्यत्र चतुर्भुजत्वम् 4.97.
न बृहस्पतिरप्यत्मन्नरस्य फलमिंद्रो न पितामहोऽपि वक्तुम्
भवत्यमरवल्लभः पठति यः स्मरेद्वा सदा शृणोत्यपि विमत्सरः सकलपापनिर्मोचनीम्
या पार्थ नारी कुरुतेऽतिभक्त्या भर्त्तारमापृच्छ्य शुभं गुरुं वा
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवाद शिवचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः
फलत्यागचतुर्दशीव्रतवर्णनम् यदक्षयं परे लोके सर्वकामफलप्रदम्
मार्गशीर्षे शुभे मासि चतुर्दश्यां धृतव्रतः
अन्येष्वपि तु मासेषु अष्टम्यां नरसत्तम
अष्टादशानां धान्यानामन्यत्र फलमूलकम्
ततः संवत्सरस्यांते चतुर्दश्यष्टमीषु च
सौवर्णं कारयेद्रुद्रं धर्मराजं तथैव च
आम्राम्रातकपित्थं च कलिंगं सेर्ववारुकम्?