विधानं शृणु विप्रेन्द्र मनसा कामयेत्फलम्
गोधूमचूर्णं पादार्द्धं सेटकादिप्रमाणतः
तच्चूर्णं हरये दद्याद् घृतयुक्तं हरिप्रियम्
गंगाजलेन मधुना युक्तं पञ्चामृतं प्रियम्
गन्धपुष्पादिनैवेद्यैर्वेदवादैर्मनोहरैः
मिष्टान्नपानसन्मानैर्भक्ष्यैर्भोज्यैः फलैस्तथा
ब्राह्मणैः स्वजनैश्चैव वेष्टितः श्रद्धयान्वितः
इतिहासं तथा राज्ञो भिल्लानां वणिजोऽस्य च 3.2.25.
लब्धं प्रसादं भुंजीत मानयन्न विचारयेत्
विधि?नानेन विप्रेन्द्र पूजयंति च ये नराः
अन्ते सान्निध्यमासाद्य मोदन्ते ते मया सह
इत्युक्त्वान्तर्दधे विष्णुर्विप्रोपि सुखमाप्तवान्
अद्य भैक्ष्येण लभ्येन पूज्यो नारायणो मया
विना देहीति वचनं लब्धा च विपुलं धनम्
वृत्तांतं सर्वमाचख्यौ ब्राह्मणी सान्वमोदत
आहूय बन्धुमित्राणि तथा सान्निध्यवर्तिनः
भक्त्या तुतोष भगवान्सत्यनारायणः स्वयम्
वव्रे विप्रोऽभिलषितमिहामुत्र सुखप्रदम् 3.2.25.
रथं कुञ्जरं मंजुलं मन्दिरं च हयं चारु चामी करालं कृतं च
तथास्त्विति हरिः प्राह ततश्चांतर्दधे प्रभुः
प्रणम्य भुवि कायेन प्रसादं प्रापुरादरात्
प्रचचार ततो लोके सत्यनारायणार्चनम्
चन्द्रचूड इति ख्यातः प्रजापालनतत्परः
शांतो मधुरवाग्धीरो नारायणपरायणः
तस्य तैरवभवद्युद्धमतिप्रबलदारुणैः
चन्द्रचूडस्य महती सेना यमपुरे गता
पत्तयः पंचसाहस्रा मृताः स्वर्गपुरं ययुः
आक्रांतः स महाभागस्तैर्म्लेच्छैर्दंभयोधिभिः
तीर्थव्याजेन स नृपः पुरीं काशीं समागतः
ददर्श नगरीं चैव धनधान्यसमन्विताम्