चरानंतव्रतं तत्त्वं नव वर्षाणि पंच च
भुक्त्वा च विपुलान्भोगान्सर्वान्कामान्यथेप्सितान्
इति दत्त्वा वरं देवस्तत्रैवांतर्हितोऽभवत्
शीलया सह धर्मात्मा भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् कल्पस्थानी च संभूतो दृश्यतेद्यापि स ज्वलन्
एतत्ते कथितं पार्थ व्रतानामुत्तमं व्रतम्
ये च शृण्वंति सततं वाच्यमानं नरोत्तम
संसारसागरगुहां सुसुखं विहर्तुं वांछंति ये कुरुकुलोद्भव शुद्धसत्त्वाः
इति श्रीभविष्ये महाऽपुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादेऽअनंतचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम चतुर्नवतितमोऽध्यायः
अनन्त उवाच । तुष्टोऽहं ब्राह्मणश्रेष्ठ भक्त्या तव विशेषतः । वरं गृहाण विप्रेन्द्र तुष्टोऽस्मि त्यज विस्मयं ।। । कौण्डिन्य उवाच । स्वकर्म्मफलभोगेन यां यां योनिं व्रजाम्यहं । तस्यां तस्यां हृषीकेश हरिभक्तिर्दृढास्तु मे ।। अतिप्रमादान्मोहाद्वा यन्मया दुष्कृतं कृतं । तदागः क्षम्यतां नाथ प्रणमामि पुनः पुनः ।। श्रुत्वानन्तस्तु तद्वाक्यं ददौ तस्मै वरत्रयं । दारिद्रनाशनं धर्म्मं विष्णुलोकं तथाक्षयं
श्रवणिकाव्रतम् एताः काः किं च कुर्वंति धर्मं चासां ब्रवीहि मे
ब्रह्मणा प्रथमं सृष्टा नियोगश्च जने कृतः
यो यद्वदति लोकेस्मिञ्छुभं वाप्यथ वाऽशुभम्
जातास्त्रिलोके पूज्यास्तु नियमेन प्रजापते
तासामस्तीह सा शक्तिरचिन्त्या तर्कहेतुभिः
तच्छृण्वंति यतः पार्थ नैका श्रावणिका मताः
यथा हि सिद्धगंधर्वा नागाः किंपुरुषाः खगाः तथैताः पुण्यनामानो वंद्याः श्रावणिकाः स्मृताः
ता समुद्दिश्य कर्तव्यस्तं नारीनरैरिह
आघ्राय धूपं पक्वान्नं जलं चागन्ध मेव च
अदत्त्वा यदि मृत्युः स्यादंतरालेपि पांडव सफेनिलैर्मुखै रौद्रैर्भ्रियंते नीचदुःखिताः ।। 4.95.
श्रूयंते हि पुरा पार्थ पृथिव्यां नहुषो नृपः
प्रत्यक्षरूपसंपन्ना दर्शनीयतरा शुभा
शब्दगद्गदसंभाषा मत्तमातंगगामिनी
सा कदाचिद्गता स्नातुं गंगायां चाश्रमे मुनेः
भोजयंती मुनीनां तु पत्नीर्नानान्नभोजनैः
पूज्यं भगवति ब्रूहि किमेतद्व्रतमुच्यते
अरुन्धत्युवाच जयश्रिये शृणुष्व त्वं नाम्ना श्रावणिकाव्रतम्
गूढं बह्मर्षिसर्वस्वं सुपतिव्रतकं शुभम्
एवमुक्ता जयश्रीस्तु भोज्ये तस्मिन्यदृच्छया
भुक्त्वाचम्य जगामाथ स्वपुरं परमेश्वरम् 4.95.
ततस्तु समये पूर्णे म्रियमाणा महासती