सुमंतोपि ततोन्यां वै धर्मपुंसः सुतां पुनः
दुःशीलां कर्कशां चंडीं नित्यं कलहकारिणीम्
कुड्यस्तंभतुलाधारदेहलीतोरणादिषु
स्वस्तिकैः शंखपद्मैश्च अर्चयन्ती पुनःपुनः
कस्मै देया मया शीला विचार्यैवं सुदुःखितः
स्मृत्युक्तशास्त्रविधिना विवाहमकरोत्तदा
किञ्चिदायादिकं देयं जामातुः पारितोषिकम्
कपाटे सुस्थिरं कृत्वा गम्यतामित्युवाच ह
कौंडिन्योपि विवाह्यैनां पथि गच्छञ्छनैःशनैः
मध्याह्ने भोज्यवेलायां समुत्तीर्य सरित्तटे
चतुर्दश्यामर्चयन्तं भक्त्या देवं पृथक्पृथक्
नार्यः किमेतन्मे ब्रूत किंनाम व्रतमीदृशम्
साब्रवीदहमप्येवं करिष्ये व्रतमुत्तमम्
अर्द्धं विप्राय दातव्यमर्द्धमात्मनि भोजनम्
कर्तव्यं तु सरित्तीरे कथां श्रुत्वा हरेरिमाम्
धूपैः पुष्पैः सनैवेद्यैः पीतालक्तैश्चतुःशतैः
चतुर्दशग्रंथियुतं वामे स्त्री दक्षिणे पुमान्
अनंत संसारमहासमुद्रे मग्नान्समभ्युद्धर वासुदेव
अनेन दोरकं बद्ध्वा भोक्तव्यं स्वस्थमानसैः
भुक्त्वा चांते व्रजेद्वेश्म हीदं प्रोक्तं व्रतं तव
भर्ता तस्याः समागत्य तां ददर्श महाधनाम्
पुनर्जगाम सा हृष्टा गोरथेन स्वमाश्रमम् तेनानंतप्रभावेण शुभगोधनसंकुलः
गृहाश्रमः श्रिया युक्तो धनधान्यसमायुतः
सापि माणिक्यकाञ्चीभिर्मुक्ताहारविभूषिता
कदाचिदुपविष्टेन दृष्टं बद्धं सुदोरकम्
तेन कर्मविपाकेण तस्य सा श्रीः क्षयं गता
यद्यदेवागतं गेहे तत्र तत्रैव नश्यति
अनंताक्षेपदोषेण दारिद्र्यं पतितं गृहे
ततो जगाम कौंडिन्यो निर्वेदाद्वनगह्वरम्
व्रतं निरशनं गृह्य ब्रह्मचर्यं जपन्हरिम्