उवाच मुञ्च मत्स्थानं वचस्तोषकरं शृणु
बृहस्पतीति नामा वै तथान्ये बहवः सुताः
वह्निं संजनयामास पुत्रान्पौत्रांस्तदांगिराः
सर्वमेव चतुर्दश्यां संजातं हव्यवाहनम्
ततोऽष्टपतिपत्वे च रुद्रेण प्रतिपादितम्
पैलजाबालिमन्वाद्यैरन्यैश्च नहुषादिभिः
अज्ञातावृषपापैश्च व्यालैर्ये व्याप्य हिंसिताः 4.93.
पतिताः पर्वतेभ्यश्च तोयाग्निदहने मृताः तेषां शस्तं चतुर्दश्यां श्राद्धं स्वर्गसुखप्रदम्
श्राद्धानि चैव दत्तानि दानानि सुलघून्यपि
एवं तिथिरियं राजन्नाग्नेयी प्रोच्यते जनैः
यस्यां मनोरथं यंयं समुद्दिश्य ह्युपोषति
चतुर्दश्यां निराहारः समभ्यर्च्य त्रिलोचनम् पञ्चगव्यं निशि प्राश्य स्वप्याद्भूमौ विमत्सरः
श्यामाकमथ वा भुक्त्वा तैलक्षारविवर्जितम्
अग्नये हव्यवाहनाय सोमायांगिरसे नमः
पूजयित्वा विधानेन होमं कृत्वा तथैव च
नमस्त्रिमूर्तये तुभ्यं नमः सूर्याग्निरूपिणे
नीराजनं ततः कृत्वा पश्चाद्भुंजीत वाग्यतः 4.93.
सौवर्णं कारयेद्देवं त्रिनेत्रं शूलपाणिनम्
चन्दनेनानुलिप्ताङ्गं सितमाल्योपशोभितम् सर्वकालिकमेतत्ते कथितं व्रतमुत्तमम्
संवत्सरं समाप्तं हि व्रतस्य तु यदा भवेत् मृतस्य देहो दिव्यस्थो दिव्यालंकारभूषितः
दिव्यनारीगणवृतो विमानवरमास्थितः
इह चागत्य कालांते जातः स च नृपो भवेत्
श्रीमान्वाग्मी कृती धीमान्पुत्रपौत्रसमन्वितः
ये दुर्ल्लभा भुवि सुरोरगमानवानां कामा ह्यनुत्तमगुणेन युताः सदैव
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृ्ष्णयुधिष्ठिरसंवादे आग्नेयीचतुर्दशीव्रतवर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः
सर्वकामप्रदं नृणां स्त्रीणां चैव युधिष्ठिर
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे शुभे
किं शेषनाग आहोस्विदनंतस्तक्षकः स्मृतः
परमात्माथ वानंत उताहो ब्रह्म उच्यते
आदित्यादिषु वारेषु यः काल उपपद्यते