पुष्यमासस्य चैवोक्तं चंदनं प्राशयन्निशि
नैवेद्यं घृतपूराश्च दमशान्तास्तु ताः स्त्रियः
राजसूयस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम्
नैवेद्यं क्षीरखण्डाद्यैर्मौक्तिकं प्राशयेन्निशि
मुक्ताचूर्णनिभैर्नेत्रैर्यद्वा स्यात्तद्वदेव हि
तप्त जांबूनदाभासो भवेद्दिव्यतनुर्महान्
फाल्गुने मासि संपूज्य देवदेवं हरेश्वरम्
कंकोलं प्राशयेद्रात्रौ सौंदर्यमतुलं लभेत् 4.90.
नैवेद्यं धूपकं दद्याद्घृतखण्डविपाचितम्
चन्द्रश्च चन्द्रकांतिश्च चन्द्रवर्त्यहरावृते
वैशाखे च महारूपं पुष्पैर्नौमालिकार्चनम्
जातीफलं तु संप्राश्य जातिमाप्नोत्यनुत्तमाम्
गोसहस्रफलं प्राप्य ब्रह्मलोके महीयते
नैवेद्यं खण्डवर्तिं च लवंगं प्राशयेन्निशि
सर्व सौख्यसमोपेतः स्थित्वा भुवि शतं समाः
आषाढे चैव संप्राप्ते उमाभर्तारमर्चयेत्
तिलोत्तमा रूपधरा सुखी स्याच्छरदः शतम्
नैवेद्यं लड्डुकान्दद्यात्कृष्णांश्च प्राशयेत्तिलान् 4.90.
तदंते राजराजः स्याच्छत्रुपक्ष क्षयंकरः
नैवेद्यं सोलिकां दद्यात्प्राशयेदगुरुं निशि
पुत्रपौत्रैः परिवृतो भुक्त्वा भोगान्मनोऽनुगान्
त्रिदशाधिपतिमश्वयुजि पूज्य सिन्दूरकव्रजैः
रूपवान्सुभगो वाग्मी भुक्त्वा भोगान्महीतले
विश्वेश्वरं कार्त्तिके तु सर्वपुष्पैस्तु पूजयेत्
दमनोन्मादकर्ता च सर्वस्य जगतः प्रभुः
एवं संवत्सरस्यांते पारितेऽस्मिन्व्रतोत्तमे
व्रते विध्नो यदा च स्यादशक्त्या सूतकेन वा
पूर्वोक्तमेवं निर्वर्त्य सौवर्णं कारयेच्छिवम् 4.90.
शुक्लवस्त्रेण संछाद्य पुष्पनैवेद्यपूजितम्
शक्तिमाञ्छयनं दद्याद्गां सवत्सां पयस्विनीम्