पृष्टो राज्ञ्या विष्णुभक्त्या कालनंदनजातया
कथयामास संपृष्टा सूपविष्टा शृणोति सा
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे त्रयोदश्यां युधिष्ठिर
श्वेतमंदारमर्कं वा करवीरं च रक्तकम्
पुष्पैर्नैवेद्यधूपाद्यैर्मंत्रेणानेन पांडव
सूर्यं श्वेतारमंदारश्वेतार्कास्यसंशयम्
निंबं नवार्ककरवीरलतां सुपुष्पां याः पूजयंति कुसुमाक्षतधूपदीपैः
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे मन्दारनिम्बार्ककरवीरव्रतवर्णनं नामाष्टाशीतितमोऽध्यायः
त्रयोदशीव्रतवर्णनम् कथं न गम्यते कृष्ण नरकं नरकेसरिन्
दृष्टवान्मुनिमायांतं मुद्गलं नाम पार्थिव
प्रज्वलंतमिवादित्यं तपसा द्योतितान्तरम्
यमादर्शननामैतद्व्रतं जन्तुभयापहम्
पश्यामि दंडपुरुषैर्मद्देहात्प्रज्वलन्निव
अंगुष्ठमात्रः पुरुषो बलदाकृष्य रोषितः
क्षणात्सभायां पश्यामि यमं पिंगललोचनम्
वातपित्तमहाश्लेष्मैर्मूर्तिमद्भिरुपासितम्
ज्वरगर्दभशीर्षादिभगंदरमलक्षयैः
वेदनाभिः प्रमेहैश्च पिटकैर्गंडबुद्बुदैः 4.89.
इत्थं बहुविधै रौद्रैर्नानारूपभयंकरैः
राक्षसैर्दानवैरुग्रैरुपविष्टैः पुरःस्थितैः
सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च तरक्षैश्चानुजंतुकैः
गृध्रैरुलूकैर्बहुभिर्मत्कुणैर्डाकिनीग्रहैः
पिशाचैर्यक्षकूष्मांडैः पाशखड्गधनुर्द्धरैः
बृहत्कायैर्नारकीयैः पापिष्ठानां नियामकैः
असिभंगामिषच्छेदरुधिरस्रावकादिभिः
स आह किंकरान्सर्वान्धर्मराजो जनार्दन
मुद्गलो नाम कौडिन्ये नगरे भीष्मकात्मजः
इत्युक्तास्ते गतास्तस्मादायाताः पुनरेव ते 4.89.
अस्माभिस्तत्र क्षीणायुर्न देही लक्षितो गतैः
कृता त्रयोदशी यैस्तु नरकार्तिविनाशिनी