ततस्त्रयोदशे मासि घृतधेनुसमन्विताम्
काञ्चनं कामदेवं च शुक्लां गां च पयस्विनीम्
होमः शुक्लतिलैः कार्यः कामनामानि कीर्तयेत्
विप्रेभ्यो भोजनं दद्याद्वित्त शाठ्यंविवर्जयेत्
यः कुर्याद्विधिनानेन मदनद्वादशीमिमाम्
इह लोके वरान्पुत्रान्सौभाग्यं सुखमश्नुते 4.86.
चकाराकर्कशां भूयो रूपलावण्यसंयुताम् पुत्रं शत्रुवधार्थाय समर्थममितौजसम्
प्रार्थयामि महाभाग्यं सर्वामरनिषूदनम्
संवत्सरशतं त्वेकं गर्भो धार्यः सुखेप्सया
न स्थातव्यं न गंतव्यं वृक्षमूलेषु सर्वदा
जलं न चावगाहेत शून्यागारं विवर्जयेत्
मुक्तकेशी न तिष्ठेत नाशुचिः स्यात्कथंचन
न वस्तुहीना नोद्विग्ना नार्द्रपादा न भूतले
कुर्याच्च गुरुशुश्रूषां नित्यं मंगलतत्परा
कुस्त्रियो नाभिभाषेत वस्त्रवातं विवर्जयेत्
न शीघ्रं मार्गमाक्रामेल्लंघयेन्न महानदीम् 4.86.
गुरु वातुलमाहारमजीर्णं न समाचरेत्
गर्भो रक्ष्यः सदौषध्या हृदि धार्यो न मत्सरः
अन्यथा गर्भपतनं स्तंभनं वा प्रवर्तते भविष्यति शुभः पुत्रः सर्वावयवसुंदरः
स्वस्त्यस्तु ते गमिष्यामि तथेत्युक्तस्तया च सः
ततः सा कश्यपोक्तेन विधिना समतिष्ठत
एवमन्यापि या नारी मदनद्वादशीमि माम्
एकोनमर्द्धशतमाप दितिः सुतानां येन व्रतेन बलवीर्यसमन्वितानाम्
अबाधकव्रतवर्णनम् समुद्रतरणे दाने संग्रामे तस्करार्दने
कां देवतां स्मरेत्कृष्ण परित्राणकरीमिह
नाप्नोति दुःखं पुरुषः संस्मरन्सर्वमङ्गलाम्
अलक्ष्यां लक्ष्यभूतानां संस्मरन्सर्वमंगलाम् ।।४ भयं समवाप्नोति पुरुषः पार्थ कुत्रचित्
यदा तां प्रतिजिज्ञासुरवंत्यामहमागतः
प्राप्तविद्येन च मया प्रतिज्ञातास्य दक्षिणा
प्रभासतीर्थे पुत्रो मे गतः केनाप्यसौ हतः