सितसूत्रशिरालौ तु सितकंबल कंबलौ
विद्रुमभ्रूयुगावेतौ नवनीतस्तनान्वितौ
सुवर्णशृंगाभरणौ राजतखुरसंयुतौ इत्येवं रचयित्वा तु धूपदीपैरथार्चयेत्
या लक्ष्मीः सर्वभूतानां या च देवे व्यवस्थिता
विष्णोर्वक्षसि या लक्ष्मीः स्वाहायां च विभावसौ
चतुर्मुखस्य या लक्ष्मीर्या लक्ष्मीर्धनदस्य च ।। 4.84.
स्वधा त्वं पितृमुख्यानां स्वाहा यज्ञभुजां पुनः
एवमामंत्र्य तां धेनुं ब्राह्मणाय निवे दयेत्
यास्तु पापविनाशिन्यः श्रूयते दश धेनवः
प्रथमा गुडधेनुः स्याद् घृतधेनुरथापरा
जलधेनुः पंचमी तु षष्ठी तु क्षीरसंभवा रसधेनुश्च नवमी दशमी स्यात्स्वरूपतः
कुंभा स्युर्दशधेनूनामितरासां तु राशयः
मंत्रावाहनसंयुक्तां सदा पर्वणिपर्वणि
गुडधेनुप्रसंगेन सर्वास्तव मयोदिताः
व्रतानामुत्तमं यत्स्याद्विशोकद्वादशीव्रतम् 4.84.
अयने विषुवे पुण्ये व्यतीपातेऽथ वा पुनः
विशोकद्वादशी चैषा सर्वपापहरा शुभा
इह लोके तु सौभाग्यमायुरारोग्यमेव च
भवार्बुदसहस्राणि दश चाष्टौ च धर्मवित्
नारी वा कुरुते या तु विशोकद्वादशीमि माम्
इति पठति य इत्थं यः शृणोतीह सम्यङ् मधुपुरनरकारेरर्चनं यश्च पश्येत्
विभूतिद्वादशीव्रतवर्णनम् विभूतिद्वादशीं नाम सर्वामरनमस्कृतम्
कार्त्तिके वाथ वैशाखे मार्गशीर्षे च फाल्गुने
कृत्वा सायंतनीं संध्यां गृह्णीयान्नियमं बुधः
द्वादश्यां द्विजसंयुक्तः करिष्ये भोजनं विभो
ततः प्रभात उत्थाय कृतस्नानजपः शुचिः
भूतिदाय नमः पादौ विशोकाय च जानुनी
कंदर्पाय नमो मेढ्रमादित्याय नमः करौ
माधवायेति हृदयं कंठं वैकुंठिने नमः
पृष्ठं शार्ङ्गधरायेति श्रवणौ वरदाय वै