प्रसन्नवदनं शांतं सनकाद्यैरभिष्टुतम्
नादि मध्यान्तदेवाय निर्गुणाय महात्मने
सर्वेषामादिभूताय लोकानामुपकारिणे
सूत उवाच इति श्रुत्वा स्तुतिं विष्णुर्नारदं प्रत्यभाषत
कथयस्व महाभाग तत्सर्वं कथयामि ते
नारदस्य वचः श्रुत्वा साधुसाध्वित्यपूजयत्
कृते त्रेतायुगे विष्णुर्द्वापरेऽनेकरूपधृक्
चतुष्पादो हि धर्मश्च तस्य सत्यं प्रसाधनम्
सत्यनारायणव्रतमतः श्रेष्ठतमं स्मृतम्
किं फलं किं विधानं च सत्यनारायणार्चने 3.2.24.
शृणु संक्षेपतो ह्येतत्कथयामि तवाग्रतः
निर्धनोपि धनाढ्यः स्यादपुत्रः पुत्रवान्भवेत्
मुच्यते बंधनाद्बद्धो निर्भयः स्याद्भयातुरः
इह जन्मनि भो विप्र भक्त्या च विधिनार्चयेत्
प्रातःस्नायी शुचिर्भूत्वा दंतधावनपूर्व कम्
नारायणं सांद्रघनावदातं चतुर्भुजं पीतमहार्हवाससम्
करोमि ते व्रतं देव सायंकाले त्वदर्चनम्
इति संकल्प्य मनसा सायंकाले प्रपूजयेत्
शालग्रामं स्वर्णयुक्तं पूजयेदात्मसूक्तकैः
ॐनमो भगवते नित्यं सत्यदेवाय धीमहि 3.2.24.
जप्तव्यष्टोत्तरशतं जुहुयात्तद्दशांशकम्
षडध्यायीं सत्यमुख्यां तत्पश्चात्तत्प्रसादकम्
आचार्यायादिभागं च द्वितीयं स्वकुलाय सः
विप्रेभ्यो भोजनं दद्यात्स्वयं भुञ्जीत वाग्यतः
कारयेद्यदि भक्त्या च श्रद्धया च समन्वितः
इह जन्मकृतं कर्म परजन्मनि पद्यते
सत्यनारायण व्रतमिह सर्वान्कामान्ददाति हि
इत्युक्त्ंवाऽतर्दधे देवो नारदः स्वर्गतिं ययौ
इतिहासमिमं वक्ष्ये संवादं हरिविप्रयोः
काशीपुरीति विख्याता तत्रासीद्ब्राह्मणो वरः