बलकृष्णौ यजेद्धीमान्पुत्रकामो न संशयः सर्वां दत्त्वा विधानेन पूजां प्राप्नोति वांछितम्
संकल्प्याभ्यर्चयेद्देवं पद्मनाभं सनातनम्
पद्मनाभाय पादौ तु कटिं वै पद्मयोनये अव्ययाय तथा शीर्षं प्राग्वदस्त्राणि पूजयेत्
ततस्तस्याग्रतः कुंभं माल्यवस्त्रसमन्वितम्
रात्रौ तु जागरं कृत्वा प्रभाते विमले ततः
एवं कृते तु यत्पुण्यं तद्वक्तुं शक्यते कथम् नश्यंति कृतपुण्यस्य विष्णोर्नामानुकीर्तनात्
श्रीकृष्ण उवाच शृणु राजन्महाबाहो कार्तिके मासि द्वादशीम्
प्राग्विधानेन संकल्प्य वासुदेवं प्रपूजयेत् नमो दामोदरायेति सर्वाङ्गं पूजयेद्धरिम्
एवं संपूज्य विधिना तस्याश्च चतुरो घटान्
स्रग्दामालंबितग्रीवान्सितवस्त्रैश्च गुण्ठितान् 4.83.
चत्वारः सागरास्ते च कथिता राजसत्तम
योगेश्वरमंगनिधिं विरक्तं पीतवाससम्
कृत्वा तु वैष्णवं योगं यजेद्योगेश्वरं हरिम्
एवं कृत्वा प्रभाते तु ब्राह्मणान्पञ्च भोजयेत्
योगेश्वरं च सौवर्णं दापयेत्प्रयतः शुचिः
वेदवेदांगविदुषे सहस्रगुणितं भवेत्
विधानं तस्य पंचैव दत्त्वा कोटिगुणोत्तरम्
पञ्चदत्त्वा विधानेन द्वादश्यां विष्णुमर्च्य च दीनानाथादिकान्सर्वान्पूजयेच्छक्तितो नृप
धरणीव्रतमेतत्तु पुरा कृत्वा प्रजापतिः
युवनाश्वो हि राजर्षिरनेन विधिना पुरा 4.83.
तथा हैहयदायादः कृतवीर्यो नराधिपः
शकुंतलाप्येवमेव व्रतं चीर्त्वा नरोत्तमम्
तथा पुराणराजानो वेदोक्ताश्चक्रवर्तिनः
धरण्या अपि पाताले मग्नयाचरितं पुरा
समाप्तेऽस्मिंस्तदा देवी हरिणा क्रोडरूपिणा
धरणीव्रतमेतत्ते कथितं पांडुनन्दन सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाव्रजेत्
चीर्णं रसातलतले गतया धरण्या तेन प्रसिद्धिमगमद्धरणीव्रतेति
विशोकद्वादशीव्रतवर्णनम् विभवोद्भवकारि भूतलेऽस्मिन्भवति विभो भयसूदनं च पुंसाम्
तव भक्तिमतस्तथापि वक्ष्ये व्रतमिन्द्रासुरदानवेषु गुह्यम्
पुण्यमाश्वयुजे मासि विशोकद्वादशीव्रतम्