यः कृष्णद्वादशीमेतामनेन विधिना नृप
ब्रह्महत्यादिपापानि जन्मांतरकृतान्यपि 4.83.
तथैव पौषमासेन अमृतं मथितं सुरैः
तस्येयं तिथिरुद्दिष्टा हरेर्वै कूर्मरूपिणः
तस्यां प्राग्वत्संकल्पः प्रातःस्नानादिकाः क्रियाः प्रीयमंत्रैर्नृपश्रेष्ठ देवदेवं जगद्गुरुम्
कूर्माय पादौ प्रथमं सुपूज्य नाराणायेति कटिं हरेस्तु
सुबाहवेत्येव भुजौ शिरश्च सर्वात्मने पांडव पूजनीयौ
एभिर्मन्त्रैः पुष्पसुगन्धधूपैर्नैवे द्यदीपैर्विविधैः फलैश्च
तं रत्नगर्भं सुसुगंधतोयं कृत्वा ततो हेममयं स्वश क्त्या
घृतैश्च पूर्णे कलशाऽग्रसंस्थं संपूजयेज्जागरनृत्यगीतैः निर्वर्त्य सर्वं विधिवत्ततश्च भुञ्जीत संतुष्टमनाः सभृत्यः
एवं कृते कल्पयुगांतराणि स्वर्गे वसेत्सर्वसमृद्धकामः
संसारचक्रं स विहाय शीघ्रमाप्नोति लोके तु हरेः पुराणे 4.83.
अनेकजन्मार्जितसंयुतानि नश्यंति पापानि नरस्य भक्त्या
एवं माघे सिते पक्षे द्वादशीं धरणीधर
प्रागुक्तेन विधानेन स्नानं संकल्पमेव च
धूपनैवेद्यगंधैस्तु अर्चयित्वा पुनर्नरः
वराहायेति पादौ तु माधवायेति वै कटिम्
पूर्वत्रायेति कंठं तु प्रजानां पतये शिरः
अमृतोद्भवाय शंखं तु गदिने च गदां तथा
सौवर्णं रूप्यं ताम्रं वा पात्रं विभवशक्तितः
तत्र शक्त्या च सौवर्णं वाराहं कारयेत्ततः
माधवं मधुहंतारं वाराहं रूपमास्थितम् 4.83.
स्थापयेत्परमं देवं जातरूपमयं हरिम्
स्थाप्यार्चयेद्गन्धपुष्पैर्नैवेद्यैर्विविधैः फलैः
प्रादुर्भावं हरेर्दिव्यं वाचयेद्गापयेद्बुधः
वेदवेदाङ्गविदुषे साधुवृत्ताय धीमते
एवं सकुंभं दत्त्वा च हरिं वाराहरूपिणम्
इह जन्मनि सौभाग्यं श्रीकान्ती पुष्टिमेव च
एकाऽपि विधिनोपास्ता ददात्यमृतमुत्तमम्
एषा च फाल्गुने मासि शुक्लपक्षे तु द्वादशी