भक्ष्यैर्बहुविधै राजन्फलैः पुष्पैश्च शोभितम्
रसातलगता वेदा यथा देव त्वयाहृताः 4.83.
एवमुच्चार्य तस्याग्रे जागरं तत्र कारयेत् चतुर्णां ब्राह्मणानां तु चतुरो दापयेद्धटान्
पूर्वं तु बह्वृचे दयाच्छंदोगे दक्षिणं तथा
उत्तरं कामतो दद्याद्देश एव विधिक्रमात्
यजुषः पश्चिमो नाम्ना आथर्वायोत्तरं तथा
ततस्तं जलपात्रस्थं ब्राह्मणाय कुटुंबिने
ब्राह्मणान्पायसान्नेन ततः पश्चात्स्वयं गृही
अनेन विधिना यस्तु द्वादशीं क्षपयेन्नरः
यदि वक्त्रसहस्राणि भवंति हि युगेयुगे तदस्य फलसंख्यानं कर्तुं शक्यं न धारयेत्
यः कृष्णद्वादशीमेतामनेन विधिना नृप
ब्रह्महत्यादिपापानि जन्मांतरकृतान्यपि 4.83.
तथैव पौषमासेन अमृतं मथितं सुरैः
तस्येयं तिथिरुद्दिष्टा हरेर्वै कूर्मरूपिणः
तस्यां प्राग्वत्संकल्पः प्रातःस्नानादिकाः क्रियाः प्रीयमंत्रैर्नृपश्रेष्ठ देवदेवं जगद्गुरुम्
कूर्माय पादौ प्रथमं सुपूज्य नाराणायेति कटिं हरेस्तु
सुबाहवेत्येव भुजौ शिरश्च सर्वात्मने पांडव पूजनीयौ
एभिर्मन्त्रैः पुष्पसुगन्धधूपैर्नैवे द्यदीपैर्विविधैः फलैश्च
तं रत्नगर्भं सुसुगंधतोयं कृत्वा ततो हेममयं स्वश क्त्या
घृतैश्च पूर्णे कलशाऽग्रसंस्थं संपूजयेज्जागरनृत्यगीतैः निर्वर्त्य सर्वं विधिवत्ततश्च भुञ्जीत संतुष्टमनाः सभृत्यः
एवं कृते कल्पयुगांतराणि स्वर्गे वसेत्सर्वसमृद्धकामः
संसारचक्रं स विहाय शीघ्रमाप्नोति लोके तु हरेः पुराणे 4.83.
अनेकजन्मार्जितसंयुतानि नश्यंति पापानि नरस्य भक्त्या
एवं माघे सिते पक्षे द्वादशीं धरणीधर
प्रागुक्तेन विधानेन स्नानं संकल्पमेव च
धूपनैवेद्यगंधैस्तु अर्चयित्वा पुनर्नरः
वराहायेति पादौ तु माधवायेति वै कटिम्
पूर्वत्रायेति कंठं तु प्रजानां पतये शिरः
अमृतोद्भवाय शंखं तु गदिने च गदां तथा
सौवर्णं रूप्यं ताम्रं वा पात्रं विभवशक्तितः