नमो नारायणायेति वक्तव्यं स्वपता निशि 4.82.
सौवर्णताम्रपात्राणि मृन्मयान्यपि पांडव
आषाढादिद्वितीयं तु पारयेच्च महामते
कार्त्तिकादिषु मासेषु माघांतेषु तथा तिलान्
नामत्रयमशेषेण मासिमासि दिनद्वयम् प्रणम्य च हृषीकेशं कृतपूजः प्रसादयेत्
विष्णो नमस्ते जगती प्रसोत्रे श्रीवासुदेवाय नमो नमस्ते
प्रसीद पुण्यं जयमेति विष्णो श्रीवासुदेवर्द्धिमुपैतु पुण्यम्
विष्णो पुण्योद्भवो मेस्तु वासुदेवास्तु मे शुभम्
अनेक जन्मजनितं बाल्ययौवनवार्द्धके
आकाशादिषु शब्दादौ श्रोत्रादौ महदादिषु
यथैक एव धर्मात्मा वासुदेवो व्यवस्थितः 4.82.
प्रयातु सुकृतस्यास्तु ममानुदिवसञ्जयः
एवमुच्चार्य विप्राय दद्याद्यत्कथितं तव
पारणांते तु देवेश प्रीणनं शक्तितो नृप
एवं संवत्सरस्यांते कांचनीं प्रतिमां हरेः
गां सवत्सां च विप्राय दद्याच्छ्रद्धासमन्वितः
तस्मिन्नहनि दातव्यं भोजने चानिवारितम् द्वादशी नरकं पार्थ यामुपोष्य न पश्यति
नाग्नयो न च शस्त्राणि न च लोहमुखाः खगाः
नामोच्चारणमात्रेण विष्णोः क्षीणाघसंचयः
नमो नारायण हरे वासुदेवेति कीर्तयन्
तस्मात्पाखंडिसंसर्गमकुर्वन्द्वादशीमिमाम् 4.82.
पापं क्षिणोति सुकृतस्य करोति वृद्धिं वृद्धिं प्रयच्छति नियच्छति सर्वदोषान्
धरणीव्रतवर्णनम् स देवः पुण्डरीकाक्षः स्वयं नारायणो हरिः
स यज्ञैर्विविधैरिष्टैर्व्रतैश्च यदुसत्तम
बहुवित्तेन भगवन्नृत्विग्भिर्वेदपारगैः
वित्तेन च विना दानं दातुं कृष्ण न शक्यते
तस्य मोक्षः कथं कृष्ण सर्वथा दुर्ल्लभो हरिः तन्मे सामान्यतो ब्रूहि सर्ववर्णेषु यद्भवेत्
धरण्या यत्कृतं पूर्वं मज्जन्त्या वसुधातले
पृथिव्याः पार्थिव पुरा संजातः संगमोऽम्बुभिः
सा भूतधात्री धरणी रसातलगता शुभा