न जुहोत्युदिते काले न ददात्यतितृष्णया
नित्यनैमित्तिकानां च हानिं चक्रे स्वकर्मणा 4.82.
कालेनागच्छतासोऽथ मृतो विंध्याटवीतटे
तं ददर्श महाभागो दिव्ययानसमन्वितः भास्करस्याशुभिर्द्दीप्तैर्दहंतमतिदारुणैः
प्रतप्तवालुकामध्ये तृषार्तं चातिपीडितम् निष्क्रांतजिह्वमंगेषु विस्फोटैः सर्वतश्चितम्
निश्वासायासखेदेन विह्वलं पीडितोदरम्
तथादृशमथो दृष्ट्वा गर्दभेयो महानृषिः
जानन्नपि यथाप्राप्तं तस्यानुष्ठानजं फलम्
उपर्यर्ककरैस्तीक्ष्णैस्तृषावातनिपीडितम्
अन्यस्तत्राणकैर्घोरैरविषह्यैः सुदारुणैः
तस्यैतद्वचनं श्रुत्वा विपीतस्य सवेदनः
अशाश्वते शाश्वतधीस्तेन दह्यामि दुर्मतिः ।। 4.82.
इदं करिष्याम्यपरं त्विदं कृत्वा त्विदं पुनः
शीतोष्णवर्षादिभवं लोभात्सोढं मयाऽशुभम्
पितृदेवमनुप्याणामदत्त्वा यापिता हि ये
पुत्रक्षेत्रकलत्रेषु ममत्वाहृतचेतसा
मृते मयि धने तस्मिन्नन्यायोपार्जिते सदा
न मया पूजिता गेहान्निर्गता द्विजसत्तमाः
यन्मे न पूजिता देवाः कुटुंबं पोषितं परम्
नित्यं नैमित्तिकं कर्म पूर्वेषां चैव नो कृतम्
दाराः पुत्राश्च भृत्याश्च पापबुद्ध्या मया भृताः
दाराः पुत्राश्च भृत्यार्थे मया न्यायार्थसंचयः 4.82.
क्षतपापं मया भुक्तमन्यैस्तत्कर्म संचितम्
यन्ममत्वाभिभूतेन मया पापमुपार्जितम्
अंतर्दुःखेन दग्धोऽहं बहिर्दह्यामि भावयन्
कुरु तस्मात्समुद्धारं पश्यस्यमृतसागरम्
प्रक्षीणं पापमेतावत्सुवृत्तं चास्ति ते परम्
प्रतीते दशमे जन्मन्यच्युताराधनेच्छया न च तस्याः प्रसादेन पापमत्यन्तदुर्जयम्
अल्पैरहोभिः संक्षीणमामपात्रे यथा जलम्
नाशं पापस्य कुरुते जयं सुकृतकर्मणः