यस्ययस्य गयाश्राद्धं स करोति दिने वणिक्
ब्रवीति च महाभाग प्रसादेन तवानघ
स कृत्वा धनलोभाच्च प्रेतानां सत्कृतिं वणिक्
श्रवणद्वादशीयोगे पूजयित्वा जनार्दनम्
महानदीसंगमेषु प्रतिवर्षं युधिष्ठिर
अवाप परमं स्थानं दुर्लभं चात्र मानवैः शीतलामलपानीयाः पुष्करिण्यो मनोहराः ।। 4.75.
तं देशमासाद्य वणिङ् महात्मा सुतप्तजांबूनदभूषितांगः
इति श्रीभविष्ये महा पुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे श्रवणद्वादशीव्रतवर्णनं नाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः
विजयश्रवणद्वादशीव्रतवर्णनम् सर्वपापप्रशमनः सर्वसौख्यप्रदायकः
एकादशी यदा सा स्याच्छ्रवणेन समन्विता
बलवानजितो दैत्यो बलिर्नामा महाबलः ततो देवा महाविष्णुं गत्वा वचनमूचिरे
जहि दैत्यं महाबाहो बलिं बलनिषूदन
उवाच वाक्यं कालज्ञो देवानां हितकाम्यया
तपसा भावितात्मानं शान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् तपसोन्तः सुबहुना काले नास्य भविष्यति
यदा विनयसम्पन्नं ज्ञास्ये कालेन केनचित्
अदितिर्मां प्रपन्ना वै पुत्रार्थे पुत्रलोभिनी
तद्देवानां हितं सर्वे चाहितं तु सुरद्विषाम् 4.76.
एवमुक्ता गता देवाः कार्यं विष्णुरचिंतयत् अदितिर्वरयामास वांछितं मे भविष्यति
अथ काले बहुतिथे गते सा गर्भिणी ह्यभूत्
ह्रस्वपादं ह्रस्वकायं महच्छिरसमर्भकम्
दृष्ट्वा तु वामनं जातं यदि सा वक्तुमुद्यता
एकादश्यां भाद्रपदे श्रवणेन नरोत्तम
भयं बभूव दैत्यानां देवानां तोष आभवत्
चकार कश्यपो धीमान्प्रजापतिरनुद्यतः
कुशस्वच्छोदकधरः कमंडलुविभूषितः
दृष्ट्वा बलिमथोवाच वामनोऽभ्येत्य तत्क्षणम्
पादत्रयप्रमाणेन पठनार्थे स्थितो ह्यसि 4.76.
ततो वर्द्धितुमारब्धो वामनोऽनंतविक्रमः
ताभ्यामिंद्रादिकाँल्लोकाँल्ललाटे ब्रह्मणः पदम्
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं सिद्धा देवर्षयस्तथा