नमो नमस्ते गोविन्द बुधश्रवण संज्ञक
एवं संपूज्य गोविंद ब्राह्मणं पूजयेत्ततः पुराणज्ञे विशेषेण विधिवत्संप्रदापयेत्
द्वादश्यां श्रवणे युक्ते अशेषाहस्करान्विते
श्रीकृष्ण उवाच अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम्
देशो दशार्णको नाम तस्य भागे तु पश्चिमे
सुतप्तसिकता भूमिर्यत्र दुष्टा महोरगाः 4.75.
शमीखदिरपालाशकरीरैः पीलुभिः सह
दग्धप्राणिगणाकीर्णा यत्र भूर्द्दृश्यते क्वचित्
कदाचिदपि दृश्यंते भ्राम्यन्तो हि विहगमाः उत्कृत्तजीविता राजन्दृश्यंते विहगोत्तमाः
तृषातुराश्च सहसा मृगाः सैकतमागताः
तस्मिंस्तथाविधे देशे कश्चिद्दैववशाद्वणिक्
पिशाचान्मलिनांस्तीक्ष्णान्निर्मांसान्भीमदर्शनान्
बभ्रामोद्भ्रांतहृदयः क्षुत्तृषाभ्रमकर्षितः
अथ प्रेतान्ददर्शासौ तृष्णाव्याकुलितेंद्रियान्
प्रेतस्कंधसमारूढमेकं प्रेतं ददर्श ह
आगच्छन्तं तमव्यग्रं स्रुतुशब्दपुरःसरम् 4.75.
स दृष्ट्वाथ वणिक्छ्रेष्ठमिदं वचनमब्रवीत्
तमुवाच वणिग्धीमान्सार्थभ्रष्टस्य चैव मे
तृष्णा मां बाधतेऽत्यर्थं क्षुद्दुनोति भृशं तथा अत्रोपायं न पश्यामि जीवेयं येन केनचित्
पुंनागमिममाश्रित्य प्रतीक्षस्व मुहूर्तकम्
कृतातिथ्यो यथालाभं गमिष्यसि यथासुखम्
मध्याह्नसमये प्राप्ते ततस्तं देशमागतः दध्योदनसमायुक्तो वर्धमानेन संयुतः
आगते करके तस्मिन्प्रादादतिथये तदा वितृष्णो विज्वरश्चैव क्षणेन समपद्यत
ततस्तु प्रेतसंघस्य भोक्तुकामस्य वै ददौ
अतिथिं तर्पयित्वा च प्रेतलोकं च सर्वशः
तस्य भुक्तवतश्चान्नं पानीयं च क्षयं ययौ 4.75.
आश्चर्यमेतत्परमं वनेऽस्मिन्प्रतिभाति मे
स्तोकेन च तथान्नेन बिभर्षि सुबहून्पृथक्
अपरं च कथं चेह मम पापपरिक्षयः तृप्तश्चासि कथं ग्रासमात्रेण च शुभव्रत
कस्त्वमस्यां सुघोरायामटव्यां तु कृतालयः