संप्राश्य कायशुद्ध्यर्थं लंघयेत चतुर्दिनम्
भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम्
ततो नक्तं समश्नीयात्पञ्चगव्यपुरःसरम्
सर्वपापहरं पुण्यं प्रख्यातं भीष्मपञ्चकम्
तद्भीष्मपञ्चकं त्यक्त्वा प्राप्नोत्भ्ययधिकं फलम्
यत्प्राप्नोति महत्पुण्यं तत्कृत्वा भीष्मपंचकम्
ब्रह्मलोकमवाप्नोति त्यक्त्वैकं भीष्मपञ्चकम्
यत्फलं कार्त्तिकेनोक्तं भवेत्तद्भीष्मपञ्चके
फलं समीहितं प्राप्य कृत्वाभ्यर्च्य जनार्दनम्
खड्गहस्तातिविकृता सर्वलोकमयी नृप 4.72.
ब्राह्मणाय प्रदातव्या कृष्णो मे प्रीयतामिति
अन्येषामपि दातव्यं यत्कृत्वा वसु वांछितम्
शांतचेता निराबाधः परं पदमवाप्नुयात्
ऽ अष्टषष्ठैकनयनः शंकुकर्णो महास्वनः
चिंतनीयो महादेवो यस्य रूपं न विद्यते
तदेव ते समाख्यातं दुष्करं भीष्मपंचकम्
यस्तस्मिंस्तोषयेद्भक्त्या तस्मै मुक्तिप्रदोऽच्युतः
प्राप्नोति वैष्णवं स्थानं सत्कृत्वा भीष्मपञ्चकम्
मुच्यते पातकात्सम्यक्कृत्वैकं भीष्मपञ्चकम्
अथास्मिंस्तोषितो विष्णुर्नृणां मुक्तिप्रदो भवेत् 4.72.
मुच्यते पातकेभ्यो वा पाठको विष्णुलोकभाक्
यद्भीष्मपञ्चकमिति प्रथितं पृथिव्यामेकादशीप्रभृतिपञ्चदशीनिरुद्धम्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे भीष्म पंचकव्रतवर्णनं नाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः
मल्लद्वादशीव्रतवर्णनम् ब्रूहि मे मल्लद्वादश्या विधानं देवकीसुत
गोपालमध्ये गोवत्सैरष्टवर्षोस्मि लीलया
कंसासुरवधार्थाय मथुरोपवने तदा
समेत्य मल्लगोपस्य बलेन सह कानने
सुरभद्रो मंडलीकयोगवर्द्धनयोगदाः
गोपीनामपि नामानि प्राधान्येन निबोध मे
इल्वानुगन्धा सुभगा तारका दशमी तथा