अस्ति पार्थ महाबाहो पांडवानां धुरंधर
युधिष्ठिर उवाच केयं गोद्वादशी नाम विधानं तत्र कीदृशम्
एतत्सर्वं हरे ब्रूहि पाहि मां नरकार्णवात्
श्रीकृष्ण उवाच तपश्चचार विपुलं नामव्रतधरा गिरौ
हर्षेण महताविष्टा दैवदर्शनकांक्षया
पारियात्रे सिद्धपात्रे रम्ये तंदुलिकाश्रमे
तापसारण्यमतुलं दिव्यकाननमंडितम् 4.69.
वल्कलाजिनसंवीतेर्भृगोराश्रममंडलम्
प्रशांतसिंहहरिणं सर्ववस्तुगतद्रुमम्
सिंहव्याघ्रगजैर्भिन्नं हरिणैः शबरैः शशैः
तपस्यता तत्र तेषां मुनीनां दर्शनार्थिनाम्
बभूव ब्राह्मणो वृद्धो जरापांडुरमूर्द्धजः उमापि चक्रे गोरूपं शृणु तत्पार्थ यादृशम्
क्षीरोदतोयसंभूता याः पुरामृतमंथने
नन्दा सुभद्रा सुरभी सुशीला बहुला इति
जमदग्निभारद्वाजवशिष्ठासितगौतमाः
गोमयं रोचना मूत्रं क्षीरं दधि घृतं गवाम्
गोमयादुत्थितः श्रीमान्बिल्ववृक्षः शिवप्रियः बीजान्युत्पलपद्मानां पुनर्जातानि गोमयात् ।। 4.69.
गोरोचना च मांगल्या पवित्रा सर्वसाधिका आहारः सर्वदेवानां शिवस्य च विशेषतः
यद्बीजं जगतः किञ्चित्तज्ज्ञेयं क्षीरसंभवम् घृतादमृतमुत्पन्नं देवानां तृप्तिकारणम्
ब्राह्मणाश्चैव गावश्च कुलमेकं द्विधा कृतम्
गोषु यज्ञाः प्रवर्तंते गोषु देवाः प्रतिष्ठिताः
शृङ्गमूले गवां नित्यं ब्रह्मा विष्णुश्च संस्थितौ
शिवो मध्ये महादेवः सर्वकारणकारणम्
कंबलाश्वतरौ नागौ नासापुटसमाश्रितौ
दंतेषु वसवः सर्वे जिह्वायां वरुणः स्थितः
संध्याद्वयं तथेष्टाभ्यां ग्रीवायां च पुरंदरः
चतुष्पात्सकलो धर्मो नित्यं जंघासु तिष्ठति 4.69.
खुराणां पश्चिमे भागे राक्षसाः संप्रतिष्ठिताः
श्रोणीतटस्थाः पितरः कपोलेषु च मानवाः
आदित्या रश्मयो वालाः पिण्डीभूता व्यवस्थिताः