खे रोहिणी शशधराभिमता हिता च किं कारणं शृणु नरेन्द्र निवेदयामि
अवियोगव्रतवर्णनम् विधानं तस्य कीदृक्च किं पुण्यं काऽत्र देवता
अवियोगव्रतं नाम व्रतानामुत्तमोत्तमम्
प्रौष्ठपदे शुक्लपक्षे द्वादश्यां प्रातरुत्थितः
हृद्ये रम्ये सौधतटे हरिं लिख्येत मण्डले
तत्रैव च हरं गौरीं सावित्रीं ब्रह्मणा सह
गंधैः पुष्पैश्च धूपैर्नैवेद्यैरर्चयेद्यथाशक्त्या
नारी वा पुरुषो वा अवियोगमतिं दृढां कृत्वा
सहस्रमूर्द्धा पुरुषः पद्मनाभो जनार्दनः
नारायणो मधुलिहो विष्णुर्दामोहरो हरिः
श्रीधरः पुंडरीकाक्षो विश्वरूपस्त्रिविक्रमः 4.68.
वासुदेवो हृषीकेशः कृष्णः सकर्षणोऽच्युतः
नित्यं स मे शुभः प्रीतः सश्रीकः केशशूलिनः
ईशानो भैरवः शूली त्र्यंबकस्त्रिपुरांतकः
शिवः शर्वो महादेवो रुद्रो भूतमहेश्वरः
ब्रह्मा शंभुः प्रभुः स्रष्टा पुष्करी प्रपितामहः
चतुर्मुखः सृष्टिकर्ता स्वयंभूः कमलासनः
आदित्यो भास्करो भानुः सूर्योर्कः सविता रविः
प्रभाकरः सप्तसप्तिस्तरणिः सरणिः खगः
निकुंभोः वर्णभो देवः सुप्रीतोऽस्तु सदा मम
लक्ष्मीः श्रीः संपदा पद्मा मा विभूतिर्हरिप्रिया 4.68.
गायत्री प्रकृतिः सृष्टिः सावित्री वेधसो मता ।। राज्ञी भानुमती संज्ञा नित्यभा भास्करप्रिया
इति पद्मनाभशंकरपितामहार्क्कादीन्सप्रियान्पूज्य
द्वादश्यां चरति नरो व्रतमेतद्भक्तिभावितो लोके
हरिहरहिरण्यगर्भप्रभाकराणां क्रमेण लोकेषु
स्त्रीपुंसोर्यदि युग्मं पुरुषो वा यदि समाचरति कश्चित्
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे हरिहरहिरण्यगर्भप्रभाकराणामवियोगव्रतं नामाष्टषष्टितमोऽध्यायः
गोवत्सद्वादशीव्रतवर्णनम् तेन पापेन मे चित्ते जुगुप्सातीव वर्तते
तत्र ब्राह्मणराजन्यवैश्यशूद्रादयो हताः
तेषां वधेन यत्पापं तन्मे मर्माणि कृंतति