मर्त्यलोके चिरं स्थित्वा विष्णुलोके महीयते
ये पूजयंति पुरुषाः पुरुषोत्तमस्य मत्स्यादिकांस्तु दशमीषु दशावतारान्
आशादशमीवर्णनम् शृणुष्वावहितो वच्मि तवाशादशमीव्रतम्
नलनामाभवत्पूर्वं निषधेषु महीपते
अक्षैर्द्यूतेन राजेन्द्र निर्ययौ भार्यया सह
स गत्वा प्रत्यहोरात्रं जलमात्रेण वर्तयन्
ग्रहीतुमिच्छंस्तान्राजन्समाच्छाद्य स्ववाससा
गते तु नैषधे भैमी प्रबुद्धै वाञ्चितानना इतश्चेतश्च बभ्राम हाहेति रुदती मुहुः
दुःखशोकसमाक्रांता नलदर्शनलालसा
उन्मत्तवत्परिवृता शिशुभिः कौतुकाकुलैः
चन्द्रलेखेव पतिता भूमौ भासितदिङ्मुखा 4.64.
उवाच भैमी सव्रीडं सैरंध्रीं मां निबोधताम्
यदि प्रार्थयते कश्चिद्दंड्यस्ते सांप्रतं भवेत् एवमस्त्वनवद्यांगि राज माताप्युवाच ताम्
एवंविधा तद्भवने कंचित्कालमनिंदिता आनयामास मुदितो दमयंतीं गृहं पितुः
मात्रा पित्रा समायुक्ता सुतैर्भ्रातृभिरेव च
प्रोवाच विमनाहूय व्रतं दानमथापि वा
तत्रेतिहासकुशलो विप्रः प्रोवाच बुद्धिमान्
चकार सर्वं तन्वंगी यत्पुराणविदा तदा
व्रतस्यास्य प्रभावेण दमयंत्या नरोत्तम
सर्वमेतत्समाचक्ष्व मां सर्वज्ञोसि यादव
भार्यार्थं तु वणिक्पुत्रः पुत्रार्थे गुर्विणी तथा ।। 4.64.
धर्मार्थकामसंसिद्धयै लोककन्या वरार्थिनी
चिरप्रवासिते कांते कालेन धृतिपंडिता
यदा यस्य भवेदार्तं कार्यते हि तदा व्रतम्
नक्तं तदाशाः संपूज्याः पुष्पालक्तकचन्दनैः दत्त्वा घृताक्तं नैवेद्यं पुनः कार्यं निवेदयेत्
आशाश्चाशाः सदा संतु विद्यंतां च मनोरथाः
एवं संपूज्य भुञ्जीत दत्त्वा विप्राय दक्षिणाम्
यावन्मनोरथः पूर्णस्ततः पश्चात्समुद्यमात्
सौवर्णाः कारयेदाशा रौप्यपिष्टातकेन वा
पूजयेन्मंत्रसंदर्भैरेभिर्ध्यात्वा गृहांगणे। पूर्वा चन्द्रेण सहिता ऐन्द्रीदिग्देवते नमः