आहत्य मानरोषेण जज्वलुः समरेऽधिकम्
आच्छिद्याच्छिद्य चिह्नानि ध्वजान्नानाविधांस्तथा
चिह्नकानि ददौ तुष्टा देवेभ्यः शीघ्रचारिणी
अंबिका तु भृशं तुष्टा तेषां चक्रे क्षणात्क्षयम् जीवितानि च जग्राह दैत्यानां देवनंदिनी ।।4.61.
अथ रक्तासुरं कंठे गृहीत्वापात्य भूतले
स भिन्नहृदयः पश्चाद्भूमौ तत्र प्रपोथितः
देवास्तानसुराञ्जित्वा गत्वा शत्रुपुरं जितम् यात्रां चक्रुः संप्रहृष्टा नवम्यां ध्वजचिह्निताम्
अतोद्यापीह भूपालैर्जयलब्धीच्छयादृतैः
सरहस्यं समंत्रं च येन तुष्यति चंडिका
तस्यां स्नात्वा शुभैः पुष्पैरर्चनीया हरेः स्वसा
कुमारी सुभगा देवी सिंहस्यंन्दनगामिनी मालतीकुसुमैर्द्दीपैर्गन्धधूपविलेपनैः
बलिभिः पशुभिर्मेध्यैः सुरामांसासृगम्बरैः मंत्रेणानेन कौंतेय ब्रह्मणोप्यथवा ननु
भद्रां भगवतीं कृष्णां विश्वस्य जगतो हिताम्
प्रपन्नोहं शिवां रात्री भद्रे पारय मे व्रतम् देवेभ्यो मानुषेभ्यश्च भयेभ्यो रक्ष मां सदा ।। 4.61.
ततश्चारोपयेद्राजा देवीनां भवने तथा
उपवासेन कुर्वीत एकभक्तेन वा पुनः
एवं ये पूजयिष्यंति ध्वजैर्भगवतीं नराः
रणे राजकुले गेहे युद्धमध्ये जले स्थिते
अस्यां बभूव विजयो नवम्यां पांडुनंदन
धन्या पुण्या पापहरा सर्वोपद्रवनाशनी
देव्यर्चनाहितमतिर्मनुजो नवम्यां हेमस्रजं ध्वजवरं स हि रोपयेद्यः
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे ध्वजनवमीव्रतवर्णनं नामैकषष्टितमोऽध्यायः
उल्कानवमीव्रतवर्णनम् । उल्काख्यं नवमीं राजन्कथयामि निबोध ताम्
अश्वयुक्छुक्लपक्षे या नवमी लोकविश्रुता
पश्चात्संपूजयेद्देवीं चामुण्डां भैरवप्रियाम्
पूजयित्वा स्तवं कुर्यान्मन्त्रेणानेन मानवः
महिषघ्नि महामाये चामुण्डे मुण्डमालिनि
कुमारीर्भोजयेत्पश्चान्नवनीलसुकंचुकैः
सप्त पञ्चाप्यथैकां वा चित्तवित्तानुरूपतः
अभ्युक्ष्य मण्डलं कृत्वा गोमयेन शुचिस्मितः