अभ्यंतरे प्रविश्याथ तिष्ठध्वं विगतज्वराः
दैत्या अपि द्रुतं प्राप्ता घ्नंतः प्रहरणैररीन्
द्रुतं द्रुमानाक्षिपध्वं पुष्पोपगफलोपगान्
तत्क्षणाच्चापि दैत्यानां श्रीर्बभूव शिरोगता निस्तेजसो बभूवुर्हिः निःश्रीका मदपंडिताः
देवैरपि गृहीतास्ते दैत्याश्च हरणे रणे
ऋष्टिभिः करणैः शूलैस्त्रिशूलैः परिघैर्घनैः
असुरा देवशस्त्रौघैर्जिता इन्द्रेण घातिताः सुरैरपि मुनेस्तस्य देवर्षेर्महिमाऽभवत् ।। 4.58.
ततः स सर्वलोकानां भवाय सततोत्थितः
काष्ठकुडयशिलाभूत ऊर्ध्वबाहुर्महातपाः
नेत्रे ह्यनिमिषे कृत्वा भ्रुवोर्मध्ये विलोकयन्
तथोर्द्ध्वरेतसस्तस्य स्थितस्यानिमिषस्य हि
एकाहाद्द्रुतमभ्येत्य कार्तवीर्योर्जुनो नृपः
गात्रसंवाहनं पूजां मनसा चिंतितं तथा
तस्यै ददौ वरान्पुष्टांश्चतुरो भूरितेजसः
अधर्माद्धीयमानस्य सद्भिस्तस्मान्निवारणम्
संग्रामान्सुबहूञ्जित्वा हत्वा वीरान्सहस्रशः
चक्रवर्तिपदं चैव अष्टसिद्धिसमन्वितम् ।। 4.58.
तेनापि पृथिवी कृत्स्ना सप्तद्वीपा सपर्वता
तस्य बाहुसहस्रं तु प्रभावात्किल धीमतः
दशयज्ञसहस्राणि तेषु द्वीपेषु सप्तसु
सर्वे यज्ञा महाबाहो प्रसन्ना भूरिदक्षिणाः
गंधर्वैरप्सरोभिश्च नित्यमेवोपशोभिताः
तस्य यज्ञे जगुर्गाथां गंधर्वा नारदस्तथा
न नूनं कार्तवीर्यस्य गतिं यास्यन्ति पार्थिवाः
द्वीपेषु सप्तसु स वै खड्गचर्मशरासनी
अनष्टद्रव्यता चास्य न शोको न च वै क्लमः
पञ्चाशीतिसहस्राणि वर्षाणां वै नराधिप 4.58.
स एव पशुपालोभूत्क्षेत्रपालः स एव च
स वै बाहुसहस्रेण ज्याघातकठिनत्वचा
न हि नागमनुष्यैस्तु माहिप्मत्यां महाद्युतिः