सा बभ्राम वने शून्ये पीनोन्नतपयोधरा
तां ददर्श बुधः सौम्यां रूपौदार्यगुणान्विताम्
दधौ गर्भं तदुदरे इलाया रूपतोषितः
चंद्रवंशकरो राजा आद्यः सर्वमहीक्षिताम्
सर्वपापप्रशमनी सर्वोपद्रवनाशिनी
आसीद्राजा विदेहानां मिथिलायां स वैरिभिः 4.54.
ऊर्मिला नाम बभ्राम महीं बालकसंयुता
चकारोदरपूर्त्यर्थं नित्यं कंडनपेषणे
कारुण्यान्मातृवात्सल्यात्क्षुधासंपीड्यमानयोः
पुत्रस्तस्या विदेहायां गत्वा स्वपितुरासने
अन्विष्य धर्मराज्ञो वै सा कन्या मिथिवंशजा
श्यामला नाम चार्वंगी प्रसिद्धा श्रूयते श्रुतौ
वहस्व सर्वव्यापारं श्यामले त्वं गृहे मम
किं त्वेते पंजराः सप्त कीलकैरतियंत्रिताः
एवमस्त्विति साप्युक्ता निजं कर्म चकार ह उद्धाटयित्वा प्रथमं ददर्श जननीं स्वकाम्
सा पच्यमाना क्रंदंती भीषणैर्यमकिंकरैः 4.54.
तथैव तालकं दत्त्वा व्रीडिता सा मनस्विनी
सुधावल्लिप्यमानां तां शिलातल्पेष्टकेन तु क्रकचैः पाट्यते मूर्ध्नि घण्टायुक्तैः करोल्बणैः
चतुर्थे पञ्जरे स्थाने भीषणैर्दारुणाननैः
पञ्चमे निहिता भूमौ कण्ठे पादेन पीडिता
षष्ठे चेक्षुयन्त्रगतां मस्तके मुद्गराहताम्
सप्तमे पञ्जरे चीर्णस्वनां पूतिकगंधिनीम् श्यामला म्लानवदना किंचिन्नोवाच भामिनी
अथागतं यमं प्राह सरोषा श्यामला पतिम् येनेयं विविधैर्घातैर्वध्यते बहुधा त्वया
यमः प्राह प्रियां दृष्ट्वा भद्रे ह्युद्घाटितास्त्वया
तव मात्रा सुतस्नेहाद्गोधूमा ये हृताः किल
ब्रह्मस्वं प्रणयाद्भुक्तं दहत्यासप्तमं कुलम् 4.54.
गोधूमास्त इमे भूताः कृमिरूपाः सुदारुणाः
तथापि त्वां समासाद्य सा च जामातरं शुभम्
तच्छ्रुत्वा चिन्तयाविष्टश्चिरं स्थित्वा जगाद ताम्
इतश्च सप्तमेऽतीते जन्मनि ब्राह्मणी शुभा बुधाष्टमी सुसंपूर्णा यथोक्तफलदायिनी