अचलासप्तमीव्रतवर्णनम् अध्रुवेण शरीरेण सुपक्वेनापि किं फलम्
प्रातःस्नानासमर्थानां शरीरं पश्य देहिनाम्
कायक्लेशसहा नार्यो न भवंति यदूत्तम
कथं च ताः सुरूपाः स्युः सुभगाः सुप्रजास्तथा
अल्पायासेन सुमहद्येन पुण्यमवाप्यते
यन्मया कस्यचिन्नोक्तमचलासप्तमीव्रतम्
वेश्या चेन्दुमती नाम रूपौदार्यगुणान्विता
तनुमध्या सुजघना पीनोन्नतपयोधरा
सौंदर्यं सौकुमार्यं च तस्याः कामेन गीयते
मूर्तिः शशधरस्येव नयनानन्दकारिणी 4.53.
एकस्मिन्दिवसे प्रातः सुमुखस्थितया तया
सन्निमज्य जगदिदं विषये कायसागरे
ये यांति दिवसाः पुंसां धर्मकामार्थवर्जिताः
स्नानं दानं तपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम्
पुत्राणां दारगृहकसमासक्तं हि मानसम्
इत्येवं चिंतयित्वा तु वेश्या चेन्दुमती ततः
वशिष्ठमृषिमासीनं प्रणम्य विनयात्ततः १- इन्दुमत्युवाच दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः
मया न दत्तं न हुतं नोपवासो व्रतं कृतम् 4.53.
सांप्रतं वर्तमानाया व्रतं किंचिद्वदस्व मे
एतदस्याः सुबहुशः श्रुत्वा धर्मं परंतपः
तपःसौभाग्यजननं स्नानं तव वरानने
कृत्वा षष्ठ्यामेकभक्तं सप्तम्यां निश्चलं जलम्
माघस्य सितसप्तम्यामचलं चालितं मया
वशिष्ठवचनं श्रुत्वा तस्मिन्नहनि भूपते
त्र्यहस्नानप्रभावेण भुक्त्वा भोग्यान्यथेप्सितान्
अचलासप्तमीस्नानं कथितं च विशांपते
सप्तमीस्नानमाहात्म्यं श्रुतं न च विशेषतः
सप्तम्यां तु व्रजेत्प्रातः सुगंभीरं जलाशयम् ।। 4.53.
सरित्संगं तडागं च देवखातमथापि वा
पशुभिः पक्षिभिश्चैव जलजैर्मत्स्यकच्छपैः