दीर्घायुरस्तु बालोऽयं यावद्वर्षशतं सुखी
ब्रह्मा रुद्रो विष्णुः स्कन्दो वायुः शक्रो हुताशनः
एवमादीनि चान्यानि वदतः पूजयेद्गुरून्
चरुं च पुत्रसहिता प्रणम्य रविशंकरौ
अयमेवाद्भुतं योगो ह्यद्भुतेषु च शस्यते शांत्यर्थं शुक्लसप्तम्यामेतत्कुर्वन्न सीदति
पुण्यं पवित्रमायुष्यं सप्तमीस्नपनं रविः
स चानेन विधानेन कार्तवीर्योऽर्जुनो नृपः
आरोग्यं भास्कारादिच्छेद्धनमिच्छेद्धुताशनात्
एतन्महापातकनाशनं स्यादप्यक्षयं वेदविदः पठंति 4.52.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे स्नपनसप्तमीव्रतवर्णनं नाम द्विपंचाशत्तमोऽध्यायः
अचलासप्तमीव्रतवर्णनम् अध्रुवेण शरीरेण सुपक्वेनापि किं फलम्
प्रातःस्नानासमर्थानां शरीरं पश्य देहिनाम्
कायक्लेशसहा नार्यो न भवंति यदूत्तम
कथं च ताः सुरूपाः स्युः सुभगाः सुप्रजास्तथा
अल्पायासेन सुमहद्येन पुण्यमवाप्यते
यन्मया कस्यचिन्नोक्तमचलासप्तमीव्रतम्
वेश्या चेन्दुमती नाम रूपौदार्यगुणान्विता
तनुमध्या सुजघना पीनोन्नतपयोधरा
सौंदर्यं सौकुमार्यं च तस्याः कामेन गीयते
मूर्तिः शशधरस्येव नयनानन्दकारिणी 4.53.
एकस्मिन्दिवसे प्रातः सुमुखस्थितया तया
सन्निमज्य जगदिदं विषये कायसागरे
ये यांति दिवसाः पुंसां धर्मकामार्थवर्जिताः
स्नानं दानं तपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम्
पुत्राणां दारगृहकसमासक्तं हि मानसम्
इत्येवं चिंतयित्वा तु वेश्या चेन्दुमती ततः
वशिष्ठमृषिमासीनं प्रणम्य विनयात्ततः १- इन्दुमत्युवाच दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः
मया न दत्तं न हुतं नोपवासो व्रतं कृतम् 4.53.
सांप्रतं वर्तमानाया व्रतं किंचिद्वदस्व मे
एतदस्याः सुबहुशः श्रुत्वा धर्मं परंतपः