धर्मविपरीतः पुरुषः स्वर्गफलप्राप्तौ न युक्तः इति निश्चितम्। तस्मात् सः आरम्भे हसितवान्, हरिलीलया मोहितः। तस्याः कारणात् सः कटुवचनानि उक्तवान्, तेन शुद्धः स जीवितः रक्षितः। राजन्, पुष्पावती नाम रमणीयपुरी आसीत्, यत्र राजा निवसति स्म। तस्य पत्न्याः नाम चन्द्रप्रभा, या रूपयौवनसमन्विता आसीत्। एकदा सा स्वसखीभिः सहित्या पुष्पवने गतवती। तत्र रानी आकृष्टाभूत्, ब्राह्मणः अपि भूमौ पतितः। तस्याः गृहम् आगत्य, द्वौ ब्राह्मणौ तत्र आगतौ। तत्र आगतम् रूपयौवनसमन्वितं ब्राह्मणं दृष्ट्वा, सः श्रुत्वा रुदितवान्, सर्वं तस्मै निवेदितवान्। गृहे सः चामुण्डायाः बीजसंयुक्तं महामंत्रम् जपितवान्। तत्र एकः कन्या आसीत्, या सौभाग्यवती, द्वादशवयस्का, रमणीया। तौ राजमहालयौ गतौ, राजानं आशीर्भिः पूजितवन्तौ। पुत्रपत्नी च पलाय्य, तयोः अन्वेषणाय समागतौ। यावत् स्वगृहं प्रतिनिवर्ते, तावत् तां धर्मेण रक्षस्वेति उक्त्वा, स द्विजः तां स्त्रियै समर्प्य स्वगृहं गतवान्। तदा, रात्र्याः मध्ये, सुदेवः निर्भयम् तां स्त्रियम् सम्बोधितवान्। सा उवाच—"सुदेवः ब्राह्मणश्रेष्ठः सदा मम हृदये स्थितः।" सुदेवः अपि उवाच—"हे सुभू! यदि त्वं ब्राह्मणश्रेष्ठं इच्छसि, अहम् सदा तव सेवकः भविष्यामि, हे द्विजे!" एवं श्रुत्वा, सुदेवः तस्याः मुखात् यन्त्रं निष्कासितवान्। तस्मिन् काले, चतुर्मासात् अनन्तरम् सा गर्भिणी अभवत्। मन्त्रिणः पुत्रः तस्य ब्राह्मणस्त्रियाः रूपेण मोहितः। स्नेहात्, मन्त्रिणा बहु विचिन्त्य पण्डितैः सह, मन्त्रिणः पुत्रः त्रिमासान् पुण्यक्षेत्रेषु स्थितवान्। एवं चिन्तयन्, सः कृतज्ञः कामार्द्रचित्तः अभवत्। कामेन प्रेरितः, सः प्रियः राजप्रियाम्, कामार्तां, आलिङ्गितवान्। सुदेवः मानवः भूत्वा, मूलदेवस्य गृहम् गतः। मूलदेवः प्रीतचित्तः, तस्य मित्रं शशिनामकं आसीत्। सः सर्वं राज्ञे निवेद्य, "राजन्, वधूं ददातु" इति उक्तवान्। मन्त्रिणः नाम राजकरः, तस्य पुत्रः मदनालसः। स्वपुत्रवियोगेन मन्त्रिणः एवं स्थितः। "यथा त्वं तुष्टः, तथा कुरु" इति उक्तम्। "राजन्, तव पुत्रस्य सुखाय पुत्रीं ददातु" इति प्रार्थितम्। वेदविधिना बहूनि दानानि धनसमेतानि दत्वा, शशी राजपुत्रीं गृहं नीतवान्। "एषा राजकन्या मम, रमणीयपत्नी" इति सः उक्तवान्। एवं उक्त्वा, वैतालः रुद्रस्य सेवकः, राजानं सम्बोधितवान्। राजा उवाच—"पितृमातृवचनेन, पुत्री देवान् पुरतः स्थितवती।" शास्त्रे उक्तम्—"स्त्री नित्यं रत्नमिव दुर्लभा।" क्षेत्रं कृषकस्य, न तु बीजदातारः। सुदेवस्य पुत्रः नूनं पात्रतां प्राप्स्यति।